Αλήθειες

Episoder

• Όταν το παλιό πολεμάει το νέο 04.06.2026 8min

  Τι συμβαίνει όταν αυτό που ήμασταν δεν μας χωρά πια, αλλά αυτό που πρόκειται να γίνουμε δεν έχει ακόμη γεννηθεί;Σε αυτό το επεισόδιο ταξιδεύουμε στον συναρπαστικό κόσμο της μεταμόρφωσης της πεταλούδας και ανακαλύπτουμε γιατί η αλλαγή δεν μοιάζει με βελτίωση αλλά με διάλυση καιαναγέννηση.Με αφορμή τα λεγόμενα imaginal cells —τα κύτταρα που κουβαλούν το σχέδιο της πεταλούδας πολύ πριν αυτή υπάρξει— εξερευνούμε πώς το τραύμα, οι άμυνες, η ντροπή, η ενοχή και τα παλιά μοτίβα συχνά πολεμούν ακριβώς εκείνα τα κομμάτια που προσπαθούν να μας οδηγήσουν προς μια πιο αυθεντική ζωή.Ένα επεισόδιο για το εσωτερικό παιδί, το εν δυνάμει ενήλικο κομμάτι, τη θεραπεία και το θάρρος που χρειάζεται για να εγκαταλείψουμε μια ταυτότητα που κάποτε μας προστάτευσε, αλλά πλέον δεν μας επιτρέπει να πετάξουμε.Ίσως η πεταλούδα να μην είναι το τέλος της διαδρομής.Ίσως να ήταν πάντα μέσα μας.Αν βρίσκεσαι σε μια περίοδο αλλαγής, αν νιώθεις ότι κάτι μέσα σου πεθαίνει ενώ κάτι νέο προσπαθεί να γεννηθεί, αυτό το επεισόδιο θα σου δώσει μια εντελώς διαφορετικήματιά στο ταξίδι της προσωπικής εξέλιξης.
• Το κουτί της Ψυχής 29.05.2026 12min

  Υπάρχουν γυναίκες που έμαθαν να κατεβαίνουν στον Άδη χωρίς να φοβούνται. Να αντέχουν. Να φροντίζουν. Να επιβιώνουν. Αυτό που δεν έμαθαν ποτέ πραγματικά είναι να επιθυμούν χωρίς ενοχή.Στον μύθο της Ψυχής, το πιο επικίνδυνο σημείο δεν είναι το σκοτάδι, ούτε οι δοκιμασίες, ούτε η απώλεια του Έρωτα. Είναι η στιγμή που ανοίγει το κουτί πιστεύοντας πως χρειάζεται να γίνει κάτι περισσότερο για να αξίζει αγάπη.Και ίσως εκεί να συναντιούνται ακόμη σήμερα πολλές γυναίκες. Στην εξάντληση του να προσπαθούν διαρκώς να γίνουν πιο αρκετές. Πιο όμορφες. Πιο ήρεμες. Πιο δοτικές. Πιο «εύκολες». Ένα επεισόδιο για το εσωτερικό κορίτσι, τη γυναικεία επιθυμία, τη ντροπή γύρω από το «θέλω» και τη στιγμή που μια γυναίκα αρχίζει σιγά-σιγά να πιστεύει πως δεν χρειάζεται να μικραίνει για να αγαπηθεί.
• Οι θεές δεν ήταν ποτέ ίδιες 21.05.2026 10min

  Τι μας λένε πραγματικά οι θεές για τις γυναίκες, το σώμα, τη δύναμη, τη μητρότητα, την επιθυμία και τον φόβο μέσα στους αιώνες;Σε αυτό το επεισόδιο ταξιδεύουμε από τις πρώτες Μεγάλες Μητέρες της προϊστορίας μέχρι τις θεές της αρχαίας Ελλάδας, τις μάγισσες του Μεσαίωνα, τις αγίες, τις «επικίνδυνες» γυναίκες και τις σύγχρονες γυναικείες ταυτότητες.Η Άρτεμις, η Αφροδίτη, η Αθηνά, η Δήμητρα, η Περσεφόνη, η Εκάτη και η Μέδουσα δεν είναι απλώς μυθολογικές μορφές. Είναι ψυχικοί χάρτες. Είναι τρόποι με τους οποίους κάθε εποχή προσπάθησε να εξημερώσει, να διαιρέσει, να λατρέψει ή να φοβηθεί το θηλυκό.
• Η μάνα που δεν έκοψε ποτέ τον ομφάλιο λώρο 14.05.2026 13min

  Σε αυτό το επεισόδιο μπαίνουμε σε ένα από τα πιο σκοτεινά και σιωπηλά κομμάτια της μητρότητας: τη συγχώνευση. Τι συμβαίνει όταν μια μάνα δεν μπορεί να αποχωριστεί ψυχικά το παιδί της; Όταν ο ομφάλιος λώρος δεν κόβεται ποτέ πραγματικά; Όταν η αγάπη γίνεται ενοχή, έλεγχος, εξάρτηση και αόρατη κατοχή;Μέσα από τον αρχαίο μύθο της Λάμιας —της μητέρας που, ανίκανη να αντέξει την απώλεια, άρχισε να καταβροχθίζει τα παιδιά των άλλων— επιχειρούμε μια βαθιά ψυχοδυναμική ανάλυση της συγχωνευτικής μητέρας. Μιλάμε για μητέρες που αγαπούν, αλλά δεν αφήνουν. Που θυσιάζονται, αλλά ασυνείδητα ζητούν πίσω τη ζωή του παιδιού τους. Για γιους που δεν επιτρέπεται να φύγουν και κόρες που μεγαλώνουν κουβαλώντας ενοχή κάθε φορά που διαφοροποιούνται.Αναλύουμε:γιατί κάποιες μητέρες δυσκολεύονται να αντέξουν την αυτονόμηση του παιδιού,πώς η συγχώνευση περνά από γενιά σε γενιά,τι λέει η σύγχρονη ψυχολογία για την υπερπροστασία, τον ψυχολογικό έλεγχο και την ενοχή,γιατί ακόμη και μετά τον θάνατο μιας μητέρας η συγχώνευση μπορεί να συνεχίζει να ζει μέσα στο παιδί ως εσωτερική φωνή,και πώς αρχίζει τελικά η ψυχική ενηλικίωση.Ένα επεισόδιο για όσους κάποτε αισθάνθηκαν ότι για να γίνουν ο εαυτός τους, έπρεπε πρώτα να αντέξουν ότι θα απογοητεύσουν τη μητέρα τους.Γιατί υπάρχουν μητέρες που γεννούν παιδιά. Και υπάρχουν μητέρες που, χωρίς να το καταλάβουν, δυσκολεύονται να τα αφήσουν να γεννηθούν ψυχικά.
• Οι μητέρες δεν χρειάζονται άλλες συμβουλές, αλλά περισσότερο χώρο να αναπνεύσουν 07.05.2026 10min

  Όχι άλλη πίεση να τα κάνουν «σωστά». Όχι άλλη απαίτηση να είναι ήρεμες, διαθέσιμες, υπομονετικές, ευγνώμονες και συνεχώς παρούσες. Γιατί πολλές μητέρες δεν εξαντλούνται επειδή δεν αγαπούν αρκετά. Εξαντλούνται επειδή αγαπούν επί χρόνια χωρίς χώρο για τον εαυτό τους.Κουβαλούν τη μνήμη του σπιτιού, τις ανάγκες όλων, τις ενοχές όλων, την οργάνωση της καθημερινότητας, τη συναισθηματική θερμοκρασία της οικογένειας.Και συχνά το κάνουν τόσο αθόρυβα, που κανείς δεν βλέπει πόσο βαριά είναι αυτή η αόρατη εργασία.Η μητέρα δεν χρειάζεται να γίνει πιο δυνατή.Έχει ήδη μάθει να αντέχει περισσότερο απ’ όσο της αναλογεί. Χρειάζεται χώρο. Χρειάζεται μοίρασμα. Χρειάζεται ανθρώπους που να μην τη χειροκροτούν μόνο για τη θυσία της, αλλά να τη βοηθούν να μη χρειάζεται να εξαφανίζεται για να αγαπά.Γιατί το παιδί δεν χρειάζεται μια τέλεια μάνα. Χρειάζεται μια μάνα ζωντανή.
• Αλήθειες | Blueprint: ο χάρτης της μάνας και οι διαδρομές κόρης και γιου 30.04.2026 15min

  Τι είναι το blueprint και πώς γράφεται πριν αποκτήσουμε λόγια; Σε αυτό το επεισόδιο μπαίνουμε στον πρώτο χάρτη της ζωής: τη σχέση με τη μητέρα. Εξερευνούμε πώς η ίδια εμπειρία εγγράφεται διαφορετικά στην κόρη και στον γιο — ως ανάγκη διαφοροποίησης από τη μία, ως ανάγκη απομάκρυνσης από την άλλη — και πώς αυτές οι διαδρομές κουβαλούν ενοχή, πίστη και επιθυμία. Μιλάμε για τον τρόπο που το βίωμα γίνεται εσωτερικός κανόνας, για τη δυνατότητα μετασχηματισμού όταν ενεργοποιείται το εν δυνάμει ενήλικο κομμάτι, και ανοίγουμε τον χώρο για το επόμενο ερώτημα: τι αλλάζει όταν στον χάρτη προστεθεί και ο πατέρας.
• Η κόρη: από τη σιωπή στη φωνή — μια διαγενεακή διαδρομή (1920 - σήμερα) 23.04.2026 14min

  Τι σημαίνει να γεννιέσαι κόρη σε διαφορετικές εποχές; Και τι από όλα αυτά συνεχίζει να ζει μέσα μας σήμερα;Σε αυτό το επεισόδιο ακολουθούμε τη διαδρομή της κόρης από το 1920 μέχρι σήμερα — από τη θέση της «ευθύνης» και της σιωπής, στη σύγχρονη δυνατότητα λόγου και επιλογής. Η «επαναστάτρια κόρη», το «καλό κορίτσι», το «μαύρο πρόβατο» δεν είναι απλώς χαρακτηρισμοί — είναι θέσεις μέσα σε ένα οικογενειακό και κοινωνικό σύστημα. Σήμερα, για πρώτη φορά, ανοίγει ο χώρος να τις δούμε, να τις καταλάβουμε και να τις μετασχηματίσουμε.Μια αφήγηση για το πώς η κόρη παύει να κουβαλά ασυνείδητα το παρελθόν και αρχίζει να το επεξεργάζεται.Μια διαδρομή από τη σιωπή… στη φωνή.Αυτό σταματάει εδώ.
• Γυναικείος οργασμός - Μέρος 2ο: Μητέρα, κόρη, σιωπή και το δικαίωμα στην απόλαυση 09.04.2026 9min

  Σε αυτό το δεύτερο μέρος, «κατεβαίνουμε» εκεί όπου ο γυναικείος οργασμός παύει να είναι απλώς μια σωματική εμπειρία και αποκαλύπτεται ως κάτι βαθιά κοινωνικό, διαγενεακό και υπαρξιακό.Ξεκινώντας από τον μύθο του Τειρεσία —του μόνου που έζησε και ως άνδρας και ως γυναίκα— ανοίγουμε το ερώτημα: Τι είναι αυτό στη γυναικεία απόλαυση που ιστορικά δεν αντέχεται να ειπωθεί; Γιατί τιμωρείται η γνώση της; Και γιατί μέχρι σήμερα παραμένει κάτι που υπάρχει, αλλά δεν φαίνεται;Από τον μύθο περνάμε στη σύγχρονη πραγματικότητα.Μιλάμε για τη σχέση μητέρας-κόρης και το πώς η σεξουαλικότητα δεν διδάσκεται μόνο με λόγια, αλλά μεταδίδεται μέσα από βλέμματα, σιωπές και άρρητες εντολές. Για το πώς η επιθυμία μιας γυναίκας μπορεί να κουβαλά ντροπή που δεν της ανήκει — αλλά την κατοικεί. Ανοίγουμε ένα από τα πιο σιωπηλά θέματα: τον γυναικείο αυνανισμό. Όχι απλώς ως πράξη, αλλά ως σχέση με το σώμα, την αυτονομία και την απόλαυση χωρίς μάρτυρα.Και θέτουμε ένα κρίσιμο ερώτημα: Είναι πράγματι η γυναικεία απόλαυση «παθητική» — ή μήπως αυτή η ανάγνωση είναι μια κοινωνική κατασκευή που εξυπηρέτησε την ανάγκη ελέγχου της;Σε αυτό το επεισόδιο δεν ψάχνουμε απαντήσεις επιφανειακές. Ψάχνουμε να καταλάβουμε γιατί η γυναικεία απόλαυση παραμένει μέχρι σήμερα κάτι που επιτρέπεται — αλλά υπό όρους. Και τι σημαίνει, τελικά, για μια γυναίκα να επιστρέψει σε ένα σώμα που δεν χρειάζεται άδεια για να νιώσει.Κάποιοι μύθοι υποστηρίζουν ότι όταν η Αφροδίτη και οι τρεις Χάριτες (η Πασιθέα, η Καλή και η Ευφροσύνη) διαφώνησαν για το ποια από όλες ήταν η πιο όμορφη, η Αφροδίτη μεταμόρφωσε τον Τειρεσία σε γριά. Η Καλή όμως τον πήγε στην Κρήτη όπου του χάρισε υπέροχους βοστρύχους.Μετά από μερικές ημέρες, η Ήρα άρχισε να κατηγορεί τον Δία για τις πολυάριθμες απιστίες του. Εκείνος απολογήθηκε λέγοντας ότι έτσι κι αλλιώς όταν πλαγιάζει μαζί της, αυτή απολαμβάνει περισσότερο. «Οι γυναίκες βεβαίως απολαμβάνουν πολύ περισσότερο στην ερωτική πράξη από τους άντρες» υποστήριξε. «Κουταμάρες!» φώναξε η Ήρα, «ξέρεις πολύ καλά ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο».Κλήθηκε λοιπόν ο Τειρεσίας να λύσει τη διαφωνία, αφού οι δύο θεοί γνώριζαν ότι είχε υπάρξει διαδοχικά και άνδρας και γυναίκα. Ο Τειρεσίας απάντησε αδίστακτα: «Αν διαιρούσαμε την ηδονή σε μέρη δέκα, ένα θα έπαιρνε ο άντρας και εννιά η γυναίκα».Η Ήρα θύμωσε τόσο πολύ με το σαρκαστικό χαμόγελο του Δία, ώστε τύφλωσε τον Τειρεσία (αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται για να δικαιολογήσει την τύφλωσή του η ψευδοησιόδειος Μελαμποδία). Ο Δίας τότε, για να τον αποζημιώσει, του έδωσε το χάρισμα της μαντικής και διάρκεια ζωής εφτά γενεών.)
• Γυναικείος Οργασμός - μέρος πρώτο 02.04.2026 18min

  Ο γυναικείος οργασμός δεν είναι απλώς μια βιολογική κορύφωση. Είναι το σημείο όπου το σώμα συναντά όσα του επιτράπηκαν — και όσα του απαγορεύτηκαν.Σε αυτό το πρώτο μέρος, ανοίγουμε το θέμα χωρίς απλοποιήσεις: τι είναι πραγματικά ο γυναικείος οργασμός, πώς συμβαίνει και γιατί για πολλές γυναίκες δεν είναι αυτονόητος.Μιλάμε για:τη σχέση του οργασμού με την ασφάλεια και την παρουσία στο σώματον μύθο της «κανονικής» κορύφωσης και τον ρόλο της κλειτορίδαςτο χάσμα οργασμού στις ετεροφυλοφιλικές σχέσειςτην προσποίηση: γιατί συμβαίνει και τι λέει βαθύτερα για τη θέση της γυναίκας μέσα στη σεξουαλική σκηνήτην κουλτούρα των 90s και τα περιοδικά που διαμόρφωσαν μια σεξουαλικότητα πιο «ελεύθερη» αλλά συχνά επιτελεστικήΑυτό το επεισόδιο δεν αφορά μόνο το σεξ. Αφορά τον τρόπο που μια γυναίκα μαθαίνει να υπάρχει μέσα στο σώμα της — ή να απομακρύνεται από αυτό.Στο δεύτερο μέρος, θα κατέβουμε πιο βαθιά: στην οικογένεια, στις γενιές, στα γονεϊκά βλέμματα και στις σιωπές που διαμορφώνουν τη γυναικεία επιθυμία.Και θα μιλήσουμε ανοιχτά για κάτι που σπάνια λέγεται: τον γυναικείο αυνανισμό — ως πράξη αυτογνωσίας, αυτονομίας και επανασύνδεσης με το σώμα.
• Εισαγωγή στη γυναικεία σεξουαλικότητα 26.03.2026 8min

  Για περίπου έναν αιώνα η γυναικεία σεξουαλικότητα αναλύθηκε και ερμηνεύτηκε, όμως όχι από τη δική της πλευρά. Και έτσι, αυτό που γνωρίζουμε σήμερα δεν είναι όλη η αλήθεια — είναι μόνο ένα μέρος της. Σε αυτό το επεισόδιο, ανοίγουμε τον χώρο για μια διαφορετική προσέγγιση. Όχι για να εξηγήσουμε τη γυναίκα, αλλά για να την ακούσουμε. Γιατί ίσως η γυναικεία σεξουαλικότητα δεν είναι κάτι που χρειάζεται διόρθωση, αλλά κάτι που χρειάζεται να ειπωθεί. θα ακολουθήσουν μελέτες, μελέτες και σκέψεις από γυναίκες για τις γυναίκες.
• Δεν είσαι υπερβολική. Είσαι θυμωμένη. 19.03.2026 13min

  Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τον θυμό των γυναικών — όχι ως πρόβλημα, αλλά ως ένα συναίσθημα που για χρόνια δεν είχε χώρο να υπάρξει.Μιλάμε για:το πώς μεγαλώσαμε μαθαίνοντας να τον φοβόμαστε ή να τον κρύβουμετο διπλό μέτρο με το οποίο κρίνεται ο ίδιος θυμός σε άντρες και γυναίκεςτι συμβαίνει όταν ο θυμός καταπίνεται και γίνεται ενοχή, σιωπή ή εξάντλησηκαι… πολλές γυναίκες δεν είναι «πολύ ευαίσθητες», αλλά χρόνια θυμωμένες χωρίς να τους επιτράπηκε ποτέ να το πουνΊσως τελικά ο θυμός δεν είναι το πρόβλημα. Ίσως είναι το πρώτο ειλικρινές σημάδι ότι κάτι μέσα μας ζητά να προστατευτεί.
• Ο βιασμός: αν όχι όλες… κάποιες αλήθειες 12.03.2026 8min

  Τι εικόνα εμφανίζεται στο μυαλό μας όταν ακούμε τη λέξη «βιασμός»; Στο επεισόδιο αυτό του podcast «Αλήθειες», εξερευνούμε πώς διαμορφώθηκε η συλλογική εικόνα που έχουμε για τη σεξουαλική βία και γιατί η κοινωνία συχνά βλέπει μόνο ένα μέρος της πραγματικότητας. Πώς η ιστορία, οι κοινωνικές αντιλήψεις και τα στερεότυπα γύρω από το φύλο επηρέασαν τον τρόπο που κατανοούμε τον βιασμό; Γιατί πολλές μορφές σεξουαλικής βίας παραμένουν αόρατες; Και τι σημαίνει να μιλάμε γι’ αυτό με περισσότερη ακρίβεια και λιγότερη σιωπή;Μέσα από μια ψυχολογική και κοινωνική ματιά, το επεισόδιο φωτίζει τις αλήθειες που συχνά μένουν έξω από την κυρίαρχη αφήγηση: τη δύναμη των στερεοτύπων, την αορατότητα πολλών θυμάτων και την ανάγκη να αλλάξει ο τρόπος που ακούμε και μιλάμε για τη σεξουαλική βία. Γιατί υπάρχουν εμπειρίες που δεν χωρούν στη σιωπή. Και κάθε φορά που ανοίγει χώρος για τον λόγο, ανοίγει και χώρος για την αλήθεια.
• Η γοργόνα: Η γυναίκα που δεν χωρά στο «πρέπει» 26.02.2026 7min

  Έχω μια κούπα αγαπημένη, με μια γοργόνα τυπωμένη πάνω της. Και κάθε πρωί, πίνοντας τον καφέ μου, αναρωτιέμαι γιατί αυτή η εικόνα με αγγίζει τόσο.Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τη γοργόνα ως σύμβολο ρευστότητας και ορίου, για τη μητρότητα ως κοινωνική και υπαρξιακή μετάβαση, και για το δικαίωμα μιας γυναίκας να ορίζεται από το Είναι της — όχι μόνο από τον ρόλο της.Τροφή για σκέψη: για τη δημιουργία, τη μεταμόρφωση και την ελευθερία να είσαι ολόκληρη πριν από κάθε «πότε».
• Τι σημαίνει στ’ αλήθεια η φράση «τα ζητούσε ο οργανισμός της»; 12.02.2026 7min

  Πίσω από τα «αθώα» λόγια κρύβεται ένας μηχανισμός που αθωώνει την επιθετικότητα και μεταφέρει την ευθύνη στο σώμα της γυναίκας. Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για το πώς η βία βαφτίζεται «αντίδραση», πώς η γυναικεία ύπαρξη παρουσιάζεται ως «πρόκληση» και από πόσο νωρίς ένα κορίτσι μαθαίνει να επιτηρεί το σώμα του: από τα πρώτα χρόνια του δημοτικού, μέσα από μικρές φράσεις που γίνονται εσωτερικός νόμος.
• Σεξισμός: όταν οι λέξεις, οι εικόνες και η μουσική γίνονται βία 29.01.2026 14min

  Ο σεξισμός δεν εμφανίζεται μόνο ως ανοιχτή διάκριση ή ωμή βία. Συχνά κρύβεται στις λέξεις που χρησιμοποιούμε καθημερινά, στις εικόνες που καταναλώνουμε χωρίς να τις αμφισβητούμε, στη μουσική που ακούμε και αναπαράγουμε.Το επεισόδιο αυτό εξετάζει πώς τα έμφυλα στερεότυπα διαμορφώνονται και παγιώνονται μέσα από τη γλώσσα, τη διαφήμιση και τη μαζική κουλτούρα, πώς η γυναικεία εικόνα υποτιμάται και σεξουαλικοποιείται συστηματικά, και πώς η λεγόμενη «συμβολική βία» γίνεται αόρατη, φυσιολογική και εσωτερικευμένη.Μέσα από παραδείγματα της καθημερινότητας και της πολιτισμικής παραγωγής, αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο ο σεξισμός συνεχίζει να αναπαράγεται χωρίς να γίνεται αντιληπτός — και γιατί η αναγνώρισή του αποτελεί αναγκαίο βήμα για την κατανόηση και την πρόληψη της βίας.
• Η φαντασίωση του σωτήρα: γυναίκες, πατριαρχία και η ανάγκη για ασφάλεια 22.01.2026 8min

  Σε αυτό το επεισόδιο του podcast «Αλήθειες», προσεγγίζουμε ψυχοκοινωνικά και αναπτυξιακάμια βαθιά ριζωμένη πεποίθηση: την αίσθηση ότι η ασφάλεια της γυναίκας εξαρτάται από την παρουσία ενός άντρα.Μέσα από την οπτική της κλινικής αναπτυξιακής ψυχολογίας, εξετάζουμε πώς η πατριαρχία δεν λειτουργεί μόνο ως κοινωνικό σύστημα, αλλά και ως εσωτερικευμένη ψυχική δομή που επηρεάζει τη ρύθμιση του άγχους, τις επιλογές στις σχέσεις και τη δυσκολία της αυτονομίας.Συζητάμε τον ρόλο των πατέρων στη διαμόρφωση της εσωτερικής ασφάλειας των κοριτσιών, τη σύγχυσηανάμεσα στην αγάπη και την ανακούφιση, καθώς και το πέρασμα από την εξωτερική εξάρτηση στην εσωτερική σταθερότητα.Ένα επεισόδιο για τη γυναικεία ωρίμανση, τις σχέσεις και την αλήθεια που συχνά αποσιωπάται: ότι η ασφάλεια δεν είναι πρόσωπο, αλλά ικανότητα.
• Το κορίτσι μέσα στη γυναίκα: μια ζωή ανάμεσα στα θέλω και στα πρέπει 15.01.2026 8min

  Η Φ. φορά γυναικεία ρούχα, αλλά μέσα της νιώθει όπως τότε που έκλεβε τα ρούχα της μητέρας της. Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για το κορίτσι που μένει μέσα στη γυναίκα, για τα «θέλω» που συγκρούονται με τα «πρέπει» και για το σώμα που μαθαίνει να κρύβεται, ακόμη κι όταν ο κόσμος μοιάζει ελεύθερος. Πότε σταματάς να «παίζεις» τη γυναίκα και αρχίζεις να τη νιώθεις;
• Post-Vacation Blues: όταν τελειώνουν οι διακοπές 08.01.2026 6min

  Η επιστροφή από τις διακοπές δεν είναι απλή αλλαγή ρουτίνας. Είναι μια ψυχική μετάβαση που συχνά γίνεται απότομα, χωρίς χρόνο προσαρμογής. Το λεγόμενο «σύνδρομο μετά τις διακοπές» δεν είναι αδυναμία· είναι το σημάδι ότι ο ψυχισμός χρειάζεται γέφυρα ανάμεσα στην ανάπαυση και την απαίτηση. Και συχνά, αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο: μια καθημερινότητα που δεν αφήνει χώρο για τον εαυτό.
• Οι Αλήθειες γύρω από τα οικογενειακά γιορτινά τραπέζια 25.12.2025 9min

  Για κάποιους, τα οικογενειακά γιορτινά τραπέζια είναιζεστασιά. Για άλλους είναι σκηνή: ρόλοι που επιστρέφουν, «αθώες» ερωτήσεις που τσιμπάνε, σιωπές που βαραίνουν και μια κρυφή πίεση να φαίνεται ότι όλα είναι καλά.Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε καθαρά για τις αλήθειες που σπάνια λέγονται: γιατί οι γιορτές ενεργοποιούν το παλιό μέσα μας, πώς το νευρικό σύστημα ζητά προστασία, και πώςτο εν δυνάμει ενήλικο κομμάτι μπορεί να βάλει ρυθμό —με όρια, διάρκεια, «γλώσσα» και έξοδο— χωρίς μάχη και χωρίς ενοχή.
• Ο άνθρωπος είναι ικανός για όλα, και μέσα στον πολιτισμό 18.12.2025 18min

  Μια είδηση για ένα παιδί που σκότωσε τους γονείς του γίνεται η αφορμή για να κοιτάξουμε κατάματα το πιο δύσκολο ερώτημα: πώς η οικειότητα μπορεί να μετατραπεί σε βία. Με οδηγό τη σκέψη του Φρόιντ για τη «Δυσφορία μέσα στον πολιτισμό», μιλάμε για το τίμημα της συνύπαρξης: περιορισμούς, ενοχή, πίεση, ματαίωση — και για το τι συμβαίνει όταν όλα αυτά δεν γίνονται λέξη, αλλά αναζητούν διέξοδο στο σώμα του άλλου. Ένα επεισόδιο για την επιθετικότητα που δεν εξαφανίζεται, για τις εσωτερικές αφηγήσεις που νομιμοποιούν την πράξη και για την πιο αληθινή εσωτερική κατάκτηση: να αντέχει κανείς τη δυσφορία του χωρίς να τη μετατρέπει σε βία.