1001. kez konuşacaklarım

Avsnitt

• 
  sevilmeyi arzulamak beni aciz biri mi yapar? 31.08.2026 24min

  kendini daima önemsiz ve değersiz hisseden ve ona da bunları hissettirecek insanları bulma konusunda son derece istikrarlı bir başarıyı sürdüren ben, son zamanlarda bu dengeyi sarsıp tam tersi şekilde görülmek ve uğruna çabalanması gereken biri gibi hissetmek istediğimi fark ettim. bunu da azıcık görüldüğüm bir yerde daha fazlasını istemeye duyduğum o takıntı anlarında yakaladım.ben aslında değersiz bir çöp gibi hissetmek değil de "her şeyime rağmen" sevilmek istiyordum. çünkü bunun hak edilmesi gereken bir şey olduğuna çok inandırılmıştım.bunda da utanacak bir şey yoktu. sadece şefkat gösterilip iyileştirilecek yaralar, dönüştürülmesi gereken inançlar ve de en başta kendime sarılma borcum vardı.keyifli dinlemeler<33
• 
  iyi ki doğdum ve 24'ü geride bıraktım 07.08.2026 27min

  doğum günüm olan 18 temmuz'un ilk saatlerinde her yıl kendime yazdığım birkaç satırın ötesinde bir ses kaydı da bırakmak istedim. bu bölümde yıllardır hatırlanmamanın eksikliği ile oluşmuş özel gün takıntılarımdan ve" sabah hiç kimse doğru düzgün kutlamazsa eğer" adlı hayal kırıklığıma kendimi önden hazırlayışıma eşlik edeceksiniz. tabii sonrasında daha önce hiç üflemediğim kadar mum üfleyip annemi benim için aldığı pastayla karşımda göreceğimden habersizdim. aynı şekilde diğer tüm mumları dilek tutmaya gerek duymadan öylesine üflemeyi de. hiç beklemediğim yaşımda, hiç beklemediğim bir yaranın şefkatle kucaklanmasına inanamadım. içimde büyütmeye çalıştığım küçük şirvan'ın zorla saçlarını okşattığı günlerden bugünü izleme şansı oldu ve birlikte ne yapacağımızı bilemez halde öylece bakakaldık. bir şey yapmamız gerekmiyordu ama hiç öğrenmemiştik. bunu rafa kaldırdım ve ona sarıldım. 24 beni gerçekliğin acımasızlığı ile yüzleştirirken epey bi hırpaladı. hatta birçok şeyi de döve döve öğretti. ağır ve sancılıydı ama gerekliydi. ve iyi ki de geride kaldı. keyifli dinlemeler <33
• 
  koşulsuz sevgiyi aradığın o aileyi herkeste bulamazsın, birde senin yanında sadece sen varsın 02.07.2026 40min

  her insanın senaryosu kendi benliği üzerine inşa edilirken sanki sadece benim senaryomda ben eksikmişim gibi hissediyorum. arkadaşlarım, sevgililerim ya da aile ilişkilerim. hepsinde yerimin sadece karşı tarafa hizmet etmek üzerine olduğu tek kişilik ilişkiler kurduğumu görüyorum. ben sevilmek için kendimi yok etmeyi, kendimi yok ederek de ilişki kurabildiğimi zannederek büyütülmüşüm. son zamanlarda ise bu koşullu bağ içerisinde esasen sevginin değil hizmetin yer aldığı gerçeğiyle sert bir şekilde yüz yüze geldim. ne kadar verir, ne kadar da istemezsem o kadar var olabiliyor ve sevildiğimi zannediyormuşum. aksi halinde kendimi ortaya koymanın ve ben de varım diyebilmenin ise sevilmemeyi göze almak anlamına geldiğini gördüm. anladım ki insan sevilmemeyi göze almayınca daima kendini yok etmek zorunda kaldığı masalarda ayakta kalıyormuş. şimdilerde ise her gün kendime hatırlatıyorum; “sen de varsın. ve ilişki kurduğun herkeste koşulsuz sevgiyi aradığın o aileyi bulamazsın.”
• 
  sevgi elde edilmesi gereken bir şey değilmiş 17.05.2026 43min

  sevgiyi ve geri kalan her şeyi sonsuz çaba ve fedakarlıkla elde etmeye çabalamak artık beni ben kılan şeylerin en başını çeker, belki de bu hayatta yakasından düşmediğim, düşmekten korktuğum, düşersem ölürüm sandığım bir binanın temellerini oluştururdu. bedel ödemeyene ekmek yoktu çünkü bizim evde.ama ne yaptıysam olduramadığım yerlerde ayağım takıldı geçenlerde, düştüm.ve ölmedim.sonra sebepsiz, bedelsiz bir el uzatıldı bana.hemen ardından kendime sığındım. insanın sevilmek için kendinden vazgeçmesi değil, en başta kendisini koruyup kollamayı öğrenmesi gerekiyormuş.bu aralar bunları öğreniyorum.mesela bedel ödemeden görülmek de varmış.
• 
  konforun ne demek olduğunu bilmiyorum çünkü öğrenecek kadar kolay bir hayat yaşamadım 20.04.2026 27min

  hayatı taşlı yollarda çıplak ayakla yürümek zorunda kalarak ilerlemiş ve ona hiç ayakkabı alınmadığı için yol böyle yürünür zanneden biri elbette burayı normalleştirip içselleştirir. fakat bu normalleştirme, ne yolun ne de hayatın oldukça zor olduğu gerçeğini değiştirmez. zamanla bu gerçek sırtıma bindi. hem hiç iyi gelmedi hem de kendime “helal kız sana” dedirttiğinden rahatlattı. konforun ne demek olduğunu da öğrendim ayrıca ama yaşayamadım. gerek başka yol bilmediğimden gerek yaşatılmadığından.bu bölümü kendime söylenmeyen birkaç cümleye ayırdım. varsa ihtiyacı olana da sarılsın. hayat kolay değil ve inanın bunu biliyorum.<33
• 
  oyunbozan farkındalık ve duygusal derinlik hakkında 24.03.2026 42min

  sizde bulunduğunuz sosyal ortamlarda "çok düşünüyor ve çok sorguluyorsun yaa, ne gerek var bu kadar sorgulamaya?" ya da "bu da kafayı yakmış iyice, anda kalmak lazım, insan bu kadar çok irdelerse delirir." gibi söylemlerle karşılaşıyor musunuz?ben karşılaşıyorum. hem de sıkça.aynı zamanda bu durumu sara ahmed'in "oyunbozan feminist" kavramına benzetiyorum biraz. bana duygusal derinliği ve farkındalığı yüksek insanlarında hem bireysel hem de toplumsal ilişkilerde kural ve oyunbozan bir yerde olduğunu düşündürdü açıkçası. feministlerin antifeministleri ya da bilinçsiz insanları dürtüp verdiği rahatsız ediciliğin benzerini farkındalığı ve duygusal derinliği yüksek insanlarda kendini göremeyen insanlara veriyor sanki. her ne kadar biri bireysel diğeri toplumsal gibi dursa da malum ikisi de düzen değişsin ve dönüşsün istiyor ve günün sonunda ikisi de bunun bedelini belli şekillerde öderken birilerini dürtüp rahatsız ediyor. keyifli dinlemeler. <33
• 
  örgü örmek bana ne öğretti? 06.03.2026 33min

  her ne örüyor olursanız olun, ilk adım daima ilmek atmak ya da zincir çekmekle başlar ve bu adım yolun ne tamamını ne de sonunu belirler. hiçbir örgü başlandığı gibi ilerlemez, zamanla öğrenerek ilerlenen yolda gidişat bazen bozulur ve defalarca baştan başlamayı gerektirir. ve bazen de başlandığı gibi yapamamamın hayal kırıklığı ile hiç devam edilemeden kenara atılır. aslında kendine tanıdığın ya da tanımadığın o "süreç" belirler her şeyi.tıpkı gerçek hayatta olduğu gibi.
• 
  bazı inançlara tutunmak onları değiştirmekten daha kolay 17.02.2026 20min

  bu bölümde sevilebilmek için "zahmetsiz" ve "kolay" insan olmam gerektiği ve bu koşullar haricinde, özellikle de "koşulsuz" sevilemeyeceğime dair köklü ve sarsılması zor olan inançlarımın yakasına yapışıp onları nasıl değiştirmeye çabaladığımdan bahsediyorum.umarım keyifle dinlersiniz! <333
• 
  "ideal hayat"ı overrated buluyorum 31.01.2026 36min

  toplumun dayattığı ve sistemin bize sattığı "hayat" ve "anlam" kavramlarının altı bu kadar dolu mu yoksa içi bomboş olduğu için mi bu kadar şişiriliyor? gerçek hayatla ideallerin eşleşmediği noktada yaşanılan hayat boş ya da yaşanmamış mı sayılır? bu ve bunun etrafında gezinen birçok şeyi aşşırı abartılmış ve boş bulmakla birlikte düşüncelerimi sizinle de paylaşmak istedim.dayatılan ve satılan tüm normatif yapıların olumlu ya da olumsuz işlevlerini reddetmemekle birlikte bireysel dünyamda hiçbir boka tekabül etmediklerini de belirtmek isterim. bu bölümde gerçeklikleri reddetmiyor fakat yaşamanın tektipleştirilmesinin günbegün daha da kutsallaştırılarak üzerimize "ideal" olma yükü bindirmesinin manasızlığına dikkat çekmeye çalışıyorum.keyifli dinlemeler. teşekkürler. <33
• 
  hayatın siyah-beyaz olmadığını 24 yaşımda öğrenmeye başladım 22.01.2026 36min

  hemen her şeyin keskin sınırlarla belirlendiği bir evde tam tersini denediğimde ödediğim bedellerin zihnimde bir ikilik yarattığını fark ettiğimde bunun üzerine konuşmaya karar verdim. belirlenen yanlış uçtaki davranışı yaparsanız aynı şiddette tepki gördüğünüz bir örüntüye sahip olduğunuzda zihin otomatik olarak ne kadar aşırı da olsa artık güvenli olarak belirlenen o uçta durmaya çabalar ve doğal olarak güvende hissetmeye çalışır. demek istediğim, a noktası yasaklı bölge ve buraya girmeye çalışırsanız yoğun bir şiddetle karşı karşıya olduğunuzu bildiğiniz bir senaryoda burayı tehlikeli olarak adlandırıp ne pahasına olursa olsun diğer uçta, yani güvenli z noktasında durmaya çalışmaz mıydınız? işte benim zihnim ve hayata bakış açılarım bu temelden şekilleniyor.
• 
  2025’te başaramadıklarım 03.01.2026 13min

  başaramadıklarımın listesinin başını “kendim” çekiyorum. ama aslında başardığım en önemli şeyin bu olduğunu da görmekten kaçıyorum. böylece kendime haksızlık ederek başaramadıklarıma bir yenisini daha ekliyorum. 🙂
• 
  müsaadenizle boş yapıyorum *gündelik hayat ve spotify karneleri 20.12.2025 25min

  bu bölüm sohbet ediyorum. normalden ne farkı var bilmiyorum.spotify özetlerinin ve aylık dumpların meraklısı o kişi olarak, benimle dm'den özetlerinizi paylaşmayı unutmayınn, üzerine konuşmak ve listelerinizde keşif yolculuğuna çıkmak isterim!! <33
• 
  sen kendini ne zannediyorsun? 04.12.2025 24min

  alıyoruz elimize kağıt kalemi, başlıyoruz yazmaya; ben gerçekten sandığım kadar yetersiz miyim? bu bölüm kendimle en büyük savaşlarımda en sağlam askerim olan yetersizliğime karşı mücadele edip dışarıdan bir göz olarak kendimi, şirvan’ı değerlendiriyorum. bakalım bir insan gerçekten hiçbir şey midir?keyifli dinlemeler🫶🏻bolca sarıldım 🫂dipnot: bölüm resimlerini artık pinden seçiyom cr bulamadım sorry eser sahibine:(
• 
  acil ihtiyaç butonu: sevgi ve açık iletişim 17.10.2025 34min

  hannah grace’den daydream’i okurken bir aşk hikayesinde kendini değersiz gören kadın karakterin içimde oluşturduğu his ve düşüncelerden ortaya çıktı bu bölüm. kitabı çok tavsiye ederim. bölümü ise canınız isterse dinlersiniz bi ara. love u <33
• 
  biraz uzatmışım müsait olunca dinlersin knka 21.09.2025 16min

  kimseyi arayamadığım ama konuşmaya ve var olduğumu hissetmeye ihtiyaç duyduğum bir anda kaydettiğim bir bölümdü. önceden yakın arkadaşlarımdan biriyle her gün birbirimize gün sonu özeti tadında ses kayıtları atardık ve gerekli gereksiz anlatmak istediğimiz tüm detayları paylaşırdık. bir nevi birbirimize podcast yapıyorduk sanki. birilerinin öylesine konuşmanıza fırsat vermesi ve bunları önemseyerek dinleyip yorum yapması olayının ne kadar kıymetli olduğunu hatırladım. özlemişim. bölüm şarkısını ekledim, dinlemeyi unutmayın!dipnot: bahsettiğim kdrama "head over heels" , dizi hakkında yorumuma instagram profilimden ulaşabilirsiniz.<33
• 
  iyileştirdiğin yaralar da bazen sızlar 30.08.2025 13min

  iyileştiğim, hatta yokluğunu bile unuttuğum yerlerden tekrar kırıldığımı hissettiğim bir anda kaydı başlatıp konuştum, biraz ağladım ve sanırım biraz rahatladım.
• 
  bu bölüm mükemmel olmadı 08.08.2025 31min

  selam, bir anda sokağın ortasında yürürken kayıt almaya başlamayı ve üzerine birde bunu paylaşmayı bende beklemiyordum. hışırtılar, ne ben ne dışarıda ki sesler, konu gidişatı ve daha birçok şey kontrolümün dışında, o an neyse o oldu ve ne bileyim, böyle de güzel oldu sanki. mükemmelliyetçiliği bir kenara bırakıp sohbet etmeye çalıştım, keyifli dinlemeler.
• 
  yetişkinmiş gibi yaparken zorlandığım konular | ben yaşamaktan mı kaçıyorum? 26.07.2025 24min

  bölüme eklediğim şarkı gibi cidden bu ara napsam olmuyo gibi hissediyorum ve gerekli ya da gereksiz çok düşünüyorum. kimseyle bir şey de konuşmuyorum ama biraz buraya döktüm içimi. öyle işte.umarım keyif alırsınız.<3
• 
  gelecekten geçmişe: kendimden beklentilerim 16.06.2025 39min

  2022’nin son günlerinde 2023’ten beklentilerimi yazdığım o defteri tozlu raflardan çıkarıp, bugünden o zamana neler olup bittiğini, küçük ya da büyük olmak üzere, kendimde ve hayatımda neler değiştiği üzerine konuşmak istedim biraz. bu bölümü editleyip yayınlamam arasında 5 ay var ve örneğin bölümde halledemediğim ve beceriksiz olduğumu söylediğim günlük tutmayı artık yapabiliyorum. çünkü bununla ilgili adım attım, denedim ve bana duygularımla yüzleşme korkusunun ötesinde iyileştirici bir his verdi. deneyene kadar böyle hissettireceğini bilmiyordum, deneyene kadar da çok zorlandım ama bir kere başlayınca devamı o kadar akıp gitti ki şimdi bir oturuşta en az 3-4 sayfa yazıyorum.demem o ki denemekten korktuğumuz şeylerin altında gerçekler değil, sade gerçekliği olmayan korkular yatıyor olabilir ve bunu görebilmek için tek yol adım atıp neler olacağını görmek bence. ayrıca, bazı hayatlar için çok basit gözüken eylemler bazı hayatlarda devrim niteliği taşır, yaşananlar da her yeni bir gün ile birlikte inşa ettiğimiz yeni benliğimizle tanıştırır bizi. o yüzden yaşanılanların anlamlı olması mikro alanda olağanüstü etkilere sahip olmasıyla değil sizde ortaya çıkardıkları mikro dönüşümlerde değer taşır diye düşünüyorum.korkumdan atamadığım binlerce adıma ışık olması dileğiyle.
• 
  büyüdükçe anlıyorum ve anladıkça büyüyorum 07.01.2025 19min

  2024 ile birlikte geride bıraktıklarım ve de sırt çantama ekleyip yanıma aldıklarım hakkında konuşmak istedim. özellikle yılın son günlerinde zihnime iyice kazınan bir şeyler vardı, en çok belirgin olanı da hayatın siyah ve beyaz yönlere indirgenecek kadar basit olmadığını anlamamdı. aksine hayat, bu ikisi arasında mekik dokurken tükenip pes ettirecek ve sana grinin de olabileceğini öyle hemen göstermeyecek kadar zalimmiş. onu arayacaksa, bulacaksa, fark edecekse, anlayacaksa ve en sonunda kabullenecekse biri şayet, bunu tek bir kişiye, yani senin omuzlarına hiçbir sorumluluk almadan bırakıp gidiyormuş. şimdilerde ben de gri ile tanışıyorum. onu da kabullenmeye ve sırtımda taşımaya çalışıyorum. yeni yılınız kutlu olsun. keyifli dinlemeler. love u!