THELBI I BIBLËS EDICIONI AUDIO

Parathënie 08.10.2025 1p

ParathënieNë tërësinë e tij, ky libër, Thelbi i Biblës, përmban pjesë të nxjerra nga Bibla; domethënë, teksti i këtij libri është vetë Bibla në një botim të shkurtuar. Është përpiluar duke pasur parasysh nevojën e personave të cilët nuk e njohin Biblën, si edhe për të paraqitur një përmbledhje të mesazhit biblik në një format të lehtë për t’u lexuar, për ata që dëshirojnë t’i kuptojnë më mirë pikat kryesore të besimit të krishterë. Tema qendrore e Biblës është Jezusi dhe gjithashtu misteri i mbretërisë së ardhshme të Perëndisë. Jezusi është Ai të cilin të krishterët e pranojnë si Mesia i premtuar, ose Krishti. Për ta kuptuar me të vërtetë këtë mesazh, ne duhet ta lexojmë atë, siç tha Jezusi, me një zemër të përulur; një zemër prej fëmije. Nëse dikush do ta lexojë fjalën e Perëndisë sikur po kërkon një thesar të fshehur, atëherë, me siguri që këto fjalë nga Bibla do t’i shohë të vërteta në jetën e tij: «Ju nuk keni nevojë që t’ju mësojë ndokush». Pasi ta keni mbaruar së lexuari këtë libër, do të donim t’ju nxitnim që të gjenit një kopje të plotë të Biblës dhe ta lexonit. I gjithë Shkrimi është i frymëzuar nga Perëndia dhe është i dobishëm për mësim, për qortim, për korrigjim, për edukim në drejtësi.2 Timoteut 3:16

Rreth Biblës 08.10.2025 3p

Rreth BiblësBibla përbëhet nga dy pjesë që quhen Testamenti i Vjetër dhe Testamenti i Ri. Fjala «testament», do të thotë një deklaratë apo një besëlidhje, ose në disa raste, një porosi e fundit para vdekjes. Siç përdoret këtu, kjo fjalë nënkupton besëlidhjen apo premtimin me të cilin Perëndia e ka lidhur Veten në marrëdhënie me njerëzimin. Besëlidhja ose premtimi i shpëtimit që Perëndia na ka dhënë, është bazuar në vdekjen e Jezu Krishtit në kryq. Na premtohet se Perëndia na shpëton nëpërmjet Jezusit dhe na bën trashëgimtarë të Mbretërisë së Tij të Qiejve. Besimtarët në Krishtin janë të sigurt se mëkatet e njerëzimit janë hequr përgjithmonë nëpërmjet vdekjes së Jezusit në kryq; se Jezusi, Biri i Perëndisë, i cili lindi në tokë rreth 2 000 vjet më parë, mori mbi Vete, në vend të njeriut dhe si zëvendësuesi i tij, ndëshkimin që meriton ai njeri i cili mëkaton. Kjo do të thotë që mëkatet tona mund të falen dhe që ne mund të besojmë në premtimin e Perëndisë, lajmin e mrekullueshëm se mund të marrim jetën e përjetshme të cilën na e ofron Perëndia. Është lajmi i mirë i këtij premtimi, ai që përbën zemrën e mesazhit të Biblës. Besëlidhja e shkruar përpara Krishtit quhet Testamenti i Vjetër dhe besëlidhja e shkruar pas Krishtit quhet Testamenti i Ri. Testamenti i Vjetër, i përqendruar rreth kombit jude, ka si autorë shumë shkrues midis viteve 1500 dhe 400 para Krishtit dhe përbëhet nga 39 libra që përmbajnë historinë, ligjet, profecitë, poezitë dhe këngët e kombit të tyre. Mesazhi i mbretërisë së re të Perëndisë dhe ardhja e Krishtit përsëriten në shumë profeci. Testamenti i Ri shpjegon faktet se si këto profeci për Krishtin u përmbushën në Jezusin dhe jep mësim për shpëtimin që Ai siguron. Ai është shkruar nga dishepujt e Jezusit midis viteve 30 dhe 90 pas Krishtit dhe fillon me katër ungjijtë, që janë histori të shkurtra të jetës së Jezusit. Ndër të tjera përfshin edhe 21 letra drejtuar të krishterëve dhe përbëhet në tërësi nga 27 libra. Populli jude pranon vetëm Testamentin e Vjetër si Bibël, Fjalën e Perëndisë, të cilën ata e quajnë Ligji dhe Profetët. Të krishterët, nga ana tjetër, besojnë se edhe Testamenti i Vjetër, edhe Testamenti i Ri janë Fjala e Perëndisë. Para së gjithash, duhet të dini këtë: asnjë profeci e Shkrimit nuk vjen nga interpretimi i dikujt, sepse asnjë profeci nuk ka ardhur ndonjëherë me vullnetin e njeriut; përkundrazi, njerëz të shtyrë nga Fryma e Shenjtë, folën nga ana e Perëndisë.2 e Pjetrit 1:20-21

Kapitulli 1　Në fillim 08.10.2025 12p

Kapitulli 1　Në fillimBibla na tregon se si filloi kjo botë (befasuese në kompleksitetin dhe jetën e saj), për mënyrën se si u krijua njeriu dhe arsyen përse u krijua ai, se si njerëzimi është rebeluar kundër Krijuesit të tij dhe e shpërfill Atë, si edhe na flet për mallkimin e tmerrshëm të Vdekjes, mallkim të cilin Perëndia e dha për shkak të mëkatit të njerëzve kundër Tij. Pikërisht për shkak të mëkatit tonë kundër Perëndisë, Bibla na thotë se ne jetojmë, që nga dita kur lindim, me dënimin e vdekjes mbi kokë. Ne nuk kemi shpresë, nuk kemi gëzim e as paqe të qëndrueshme dhe reale; vetëm vdekja na pret. Qofshim të pasur apo të varfër, të fortë apo të dobët, skllevër apo të lirë, të sëmurë apo të shëndetshëm, së shpejti duhet të vdesim dhe më pas, siç na thotë Bibla, duhet të qëndrojmë para Krijuesit tonë dhe t’i tregojmë Atij pse e kemi shpërfillur Atë dhe ligjet e Tij të drejta. Është Perëndia, jo njeriu, Ai që do të na gjykojë sipas ligjeve të Tij, jo sipas ligjeve tona. Asnjë fe, asnjë filozofi, asnjë njeri në historinë e botës nuk na ka treguar se si të shpëtojmë nga ky mallkim i tmerrshëm, përveç Biblës.

Kapitulli 2　«Unë do ta shkatërroj tokën!» 08.10.2025 11p

Kapitulli 2　«Unë do ta shkatërroj tokën!»Kur dhuna dhe mëkatet e njeriut u bënë aq të skajshme, saqë Perëndia nuk mund t’i duronte dot më, Ai vendosi të shfaroste gjithçka që merrte frymë. Edhe sot mund t’i shohim të varrosura nëpër shkëmbinj në të gjithë botën, në malet më të larta dhe në luginat më të thella, fosilet dhe mbetjet e kafshëve që u shkatërruan në atë gjykim të tmerrshëm të cilin Perëndia e dërgoi mbi tokë. Perëndia ka premtuar që gjykimi tjetër do të jetë një asgjësim me zjarr. Në Testamentin e Ri, te 2 e Pjetrit 3:10 gjejmë këto fjalë: «Dhe dita e gjykimit të Perëndisë do të vijë si një vjedhës. Qiejt do të zhduken me një krismë të madhe, elementet do të shkrihen nga nxehtësia dhe zjarri; dhe toka e gjithçka në të do të digjen krejt».

Kapitulli 3　Një premtim i ri 08.10.2025 15p

Kapitulli 3　Një premtim i riPas përmbytjes, Noeu jetoi për shumë vite. Dalëngadalë toka u popullua përsëri me njerëz, por ndërsa u shtuan, ata u bënë sërish mëkatarë shumë të ligj dhe rebelë ndaj Perëndisë. Ata nisën të bënin idhuj me qëllim që të adhuronin këta në vend të Perëndisë dhe pas disa qindra vitesh, bota kishte rënë prapë në errësirë dhe ishte plot mëkat. Pastaj edhe një herë Perëndia filloi të dërgonte paralajmërime nëpërmjet profetëve se Ai do t’i ndëshkonte rishtas njerëzit mëkatarë. Këta profetë të cilët sollën mesazhin e Perëndisë për pendim u urryen e u përndoqën, dhe jo pak prej tyre u vranë. Por Perëndia, i cili i do njerëzit, vazhdoi të dërgonte profetë të tillë në botë, brez pas brezi.

Kapitulli 4　Mesia po vjen! 08.10.2025 19p

Kapitulli 4　Mesia po vjen!Perëndia, nëpërmjet gojës së profetëve, na ka premtuar se po vjen dita kur Ai do të vendosë një Mbretëri të Drejtësisë, mbi të cilën do të sundojë Ai Vetë. Ai ka premtuar gjithashtu që një ditë do t’i pastrojë njerëzit nga e keqja dhe do t’u sjellë atyre shpëtim nga mëkati. Profetët premtuan më shumë se kaq. Ata zbuluan e treguan se Perëndia do të dërgonte një njeri në këtë botë i cili, së pari, do të ishte për ne një Shpëtimtar nga mëkati dhe pastaj, më vonë, do të vinte përsëri si mbret dhe gjykatës. Emri që ata i dhanë këtij Shpëtimtari, Mbreti, Gjykatësi, i cili po vinte, ishte «Mesia» dhe profecitë në lidhje me Të u dhanë shumë kohë para lindjes së Jezusit, «Krishtit».

Kapitulli 5　Jezusi, Shpëtimtari 08.10.2025 33p

Kapitulli 5　Jezusi, ShpëtimtariMesazhi mahnitës i Biblës është që Krijuesi i universit u bë njeri, një njeri si ne, sepse na deshi dhe donte të na shpëtonte nga pasojat e tmerrshme të mëkatit tonë. Ai Vetë, mbreti i lavdishëm, Krijuesi i fuqishëm, Perëndia i shenjtë, erdhi në këtë botë të ligë e të mjerueshme dhe u bë njeriu përfaqësues për ne; zëvendësuesi për mëkatet tona. Ai erdhi për ta hequr mëkatin e botës duke vdekur për njerëzimin. Me gozhdët e ngulura nga njerëzit te duart e Tij, me pështymë dhe gjak në fytyrë, Ai mori mbi Vete dënimin që meritonin mëkatet e njerëzimit.

Kapitulli 6　Fjalë të mrekullueshme; vepra të fuqishme 08.10.2025 26p

Kapitulli 6　Fjalë të mrekullueshme; vepra të fuqishmeEdhe sot, fjalët e Jezusit depërtojnë në zemrat e njerëzve për shkak të drejtësisë, përulësisë dhe pastërtisë që ato shprehin. Por Jezusi nuk u kufizua vetëm te të folurit e fjalëve të bukura. Ai nuk u tha dishepujve: «Ndiqni mësimet e Mia»; Ai tha: «Më ndiqni Mua!». Në të njëjtën mënyrë, besimtarët në Krishtin duhet të tregojnë në jetën e tyre një shembull të drejtësisë, të dashurisë dhe të pastërtisë, jo lakmi për para dhe pasuri materiale, jo dashuri për t’u lavdëruar e nderuar nga njerëzit, dhe as një dëshirë për të kontrolluar jetët e njerëzve të tjerë me anë të pushtetit dhe autoritetit. Jezusi është shembulli ynë.

Kapitulli 7　I hedhur poshtë 08.10.2025 31p

Kapitulli 7　I hedhur poshtëJezusi tha: «Bota … më urren, ngaqë Unë dëshmoj për të: se veprat e saj janë të liga. Në qoftë se bota ju urren, ta dini se më ka urryer Mua përpara jush. Në rast se më përndoqën Mua, do t’ju përndjekin edhe ju. Por tërë këto do t’jua bëjnë për shkak të emrit Tim, ngaqë nuk e njohin Atë që më dërgoi». Këto fjalë janë pa dyshim të vërteta sepse përgjatë shekujve, qysh kur Jezusi është larguar, të krishterët janë përndjekur në shumë vende. Kjo është shenja e krishterimit të vërtetë. Bibla u thotë të krishterëve që të ngulmojnë me durim dhe të presin Mbretërinë e Qiejve. Sërish, Jezusi është shembulli ynë.

Kapitulli 8　Për mëkatet e njerëzimit 08.10.2025 23p

Kapitulli 8　Për mëkatet e njerëzimitDuke rënkuar, duke u përpëlitur nga dhimbja, i zhveshur, me kocka të nxjerra nga vendi, me gozhdë që i kishin shpuar tejpërtej duart e këmbët, i pështyrë dhe me gjak që i rridhte në fytyrë, si edhe me një kurorë me gjemba që ia kishin mëshuar mbi kokë, Mbreti i Mbretërve e Zoti i Zotërve mori mbi Vete përgjegjësinë për mëkatet e njerëzve që Ai kishte krijuar. Ngaqë Ai vdiq, ne jetojmë; ngaqë Ai vuajti, ne jemi falur; prej plagëve të Tij, jemi shëruar. Në këtë botë nuk mund të gjendet asnjë zgjidhje tjetër për problemin e tmerrshëm të mëkatit! Kjo është porta për në Mbretërinë e Qiejve; një portë e ngushtë na thotë Bibla dhe ka shumë pak njerëz që e gjejnë atë! Nuk është çudi që të krishterët e duan kaq shumë Mbretin e tyre!

Kapitulli 9　Ringjallja nga vdekja 08.10.2025 11p

Kapitulli 9　Ringjallja nga vdekjaFuqia, lavdia dhe shpresa e mesazhit të krishterë është Ringjallja e Jezusit. Edhe pse shumë njerëz e shpërfillin këtë, askush, veç nëse është krejtësisht i paditur, nuk mund ta mohojë këtë të vërtetë mahnitëse. Ringjallja është pika qendrore e historisë botërore; ajo e ka kthyer botën përmbys. Në fakt, ky është pikërisht mesazhi që të krishterët po i tregojnë dhe duhet t’i tregojnë botës. Jezusi u ringjall prej të vdekurve! Dhe për shkak se Ai, përfaqësuesi ynë, u ringjall, edhe ne do të ringjallemi dhe do të hyjmë në të lavdishmen e të përjetshmen Mbretëri të Qiejve! Kjo është përgjigjja e fuqishme, si dhe e vetmja e tillë, ndaj mallkimit të tmerrshëm të Vdekjes, i cili rri varur mbi tërë njerëzimin. Nuk ka asnjë shpresë tjetër, asnjë fitore tjetër mbi vdekjen në të gjithë botën.

Kapitulli 10　Koha po afron 08.10.2025 26p

Kapitulli 10　Koha po afronPasi Jezusi u mor në qiell, shpërtheu një përndjekje e dhunshme ndaj atyre që besonin tek Ai. Dishepulli i Jezusit, Gjoni, për shkak se u mësoi njerëzve që Jezusi është Krishti dhe se predikoi mesazhin e Perëndisë, u dënua me internim në ishullin Patmos, në detin Mesdhe. Atje, në një vegim, Perëndia i zbuloi ngjarjet që do të ndodhnin në tokë në ditët e mëvonshme. Këto fjalë, që nga ajo kohë e përgjatë brezave, kanë qenë burim gëzimi dhe inkurajimi për ata që vuajnë dhe përndiqen për shkak të besimit të tyre te Jezusi. Këtu na premtohet se Perëndia do t’i shpërblejë ata që i binden Atij dhe se do të ketë me siguri një tokë të re në të cilën nuk do të ketë më vuajtje dhe pikëllim. Këto fjalë nga Perëndia quhen «Zbulesa e Gjonit».

Kapitulli 11　Fundi i botës; një shpresë e re 08.10.2025 14p

Kapitulli 11　Fundi i botës; një shpresë e reGjatë pjesës së fundit të shekullit të parë pas Krishtit, dishepujt e Jezusit dhe shumë të tjerë që besuan në Të, e çuan mesazhin e Tij (të cilin ata e quajtën «ungjilli» ose «lajmi i mirë») në mbarë botën e njohur. Dishepujt e Tij u dërguan shumë letra besimtarëve të rinj të Jezusit, të cilët jetonin në pjesë të ndryshme të botës; kjo, me qëllim që t’i inkurajonin ata, si edhe për ta forcuar besimin e tyre. Fjala e Perëndisë, e cila iu dërgua njerëzve nëpërmjet këtyre letrave nga dishepujt e Jezusit, është përcjellë te ne në 21 letra të ndryshme. Në këtë libër, nga kapitujt 11 deri në 14, do të paraqesim fragmente prej këtyre letrave.

Kapitulli 12　Shpëtimi nëpërmjet Krishtit 08.10.2025 17p

Kapitulli 12　Shpëtimi nëpërmjet KrishtitJa se si ndryshon besimi i të krishterit nga të gjitha fetë në botë: Fetë dhe mësuesit fetarë u mësojnë njerëzve parimet që duhet të ndjekin në mënyrë që të jenë të lumtur në këtë botë dhe/ose në botën që vjen; dhe ata i nxisin njerëzit që ta disiplinojnë veten për t’i ndjekur këto mësime. Por të krishterët besojnë se të gjithë njerëzit tashmë i dinë mësimet që duhet të ndjekin; kështu, ata jo vetëm që nuk kanë nevojë për më shumë mësime, por janë aq tmerrësisht të këqij, saqë, as nuk munden dhe as nuk duan t’i ndjekin ligjet e Perëndisë. Për shkak të shthurjes së plotë dhe gjendjes mëkatare e të pashpresë ku ndodhet raca njerëzore, Perëndia e dërgoi Jezusin për të marrë mbi Vete mëkatin e njerëzimit dhe po ashtu, si përfaqësuesin e njerëzve, për të vdekur në vend të tyre. Jezusi e bëri këtë gjë në kryq. Aty, ndërkohë që njerëzit e refuzuan dhe e tallën, gjithashtu Ai u bë, si mishërim dhe personifikim i mëkatit të njerëzimit, objekt i zemërimit dhe i gjykimit të Perëndisë kundër racës njerëzore. Kështu tani mëkati, i gjithë mëkati i njerëzimit, është paguar prej Jezusit. Por, çdo person duhet ta pranojë gjendjen mëkatare ku ndodhet, paaftësinë për ta shpëtuar vetveten dhe ta pranojë Jezu Krishtin si Shpëtimtarin e tij personal. Perëndia i deklaron të drejtë njerëzit e këqij, kur me anë të besimit, ata e pranojnë Jezu Krishtin si Shpëtimtarin e tyre të vetëm. Perëndia shpreson që çdo njeri ta marrë personalisht këtë vendim. Dhe jo vetëm kaq, por Perëndia ka premtuar që, kushdo që beson në Jezusin dhe i beson fjalës së Perëndisë në lidhje me faljen e mëkateve të tij për shkak të vdekjes së Jezusit, atij personi Ai do t’i japë Frymën e Tij. Kjo do të thotë që Fryma e Tij do të vijë tek ata që besojnë dhe ata do të bëhen njerëz të ripërtërirë, të lindur sërish në mbretërinë e Tij, me një zemër krejt ndryshe, me forcë dhe me dëshirë për të qenë të drejtë. Ky është ungjilli, lajmi i mirë, që është tema e kapitullit vijues, me fragmente nga shkrimet e Palit, dishepullit të Jezusit.

Kapitulli 13　Për ata që besojnë në Zotin Jezus 08.10.2025 12p

Kapitulli 13　Për ata që besojnë në Zotin JezusNë Bibël zbulojmë se të jesh i krishterë nuk do të thotë t’i përkasësh ndonjë organizate fetare ose të ndjekësh ndonjë udhëheqës apo mësues elokuent. Në fakt, ne jemi paralajmëruar fort nga Jezusi për t’i shmangur të tilla gjëra. Kur lexojmë letrat drejtuar të krishterëve, të cilat janë shkruar nga Apostujt, vëmë re se ata na nxisin të jetojmë një jetë të shenjtë, në bindje ndaj fjalës së Perëndisë, të heqim dorë nga epshet dhe tundimet e kësaj bote, të durojmë vështirësi e madje edhe përndjekje, të jetojmë me shpresën e gëzueshme të jetës së përjetshme në Mbretërinë e Perëndisë që po vjen së shpejti, si edhe mbi të gjitha, të duam e të ndihmojmë vëllezërit dhe motrat tona, të cilët ashtu si ne, besojnë te Jezusi.

Kapitulli 14　Dashuria 08.10.2025 9p

Kapitulli 14　DashuriaShenja e vërtetë e një të krishteri nuk është dituria, as gojëtaria, as fuqia apo begatia, as pozita e lartë a nderimi midis të krishterëve të tjerë. Shenja e vërtetë e një të krishteri është që ai i do me zjarr e me gjithë zemër vëllezërit dhe motrat e tij. Te 1 e Gjonit 3:23, gjejmë këto fjalë: «Tani ky është urdhërimi i Perëndisë: që të besojmë në emrin e Birit të Tij, Jezu Krishtit dhe ta duam njëri-tjetrin, siç na urdhëroi Ai». Në këtë kapitull të shkurtër gjejmë një përkufizim të vërtetë të dashurisë; diçka të cilën nuk mund ta gjejmë askund tjetër në të gjithë literaturën e botës. Kushdo që ka këtë lloj dashurie është një i krishterë i vërtetë.

Kapitulli 15　Një burim urtësie 08.10.2025 16p

Kapitulli 15　Një burim urtësieNë Bibël na tregohet se mbreti Solomon (i cili mbretëroi në Izrael rreth viteve 970–931 para Krishtit) mori nga Perëndia mençuri dhe zgjuarsi të thellë, aq të pamasë sa rëra në breg të detit. Urtësia e Solomonit, na thuhet në Bibël, ishte më e madhe sesa «…urtësia e të gjithë njerëzve të Lindjes; ai ishte më i urtë se çdo njeri tjetër. Për ta dëgjuar urtësinë e Solomonit vinin njerëz prej tërë kombeve, të dërguar nga të gjithë mbretërit e botës të cilët kishin dëgjuar për urtësinë e tij». Në këtë kapitull të shkurtër, ne sjellim, të përzgjedhura nga Bibla, disa prej fjalëve të urta të Solomonit. Këto fjalë të urta, të shkruara 3 000 vjet më parë, ende citohen shpesh në botën e sotme.

Kapitulli 16　Këngë dhe lutje 08.10.2025 21p

Kapitulli 16　Këngë dhe lutjePsalmet në Bibël janë shkruar fillimisht për t’u kënduar. Këtu Perëndia na mëson se duhet t’i këndojmë Atij në çdo kohë: kur jemi të trishtuar, kur ndjehemi të lumtur ose kur jemi sëmurë, kur kemi dështuar e mëkatuar, ndërkohë që jemi në mes të sprovave, ndërsa na përndjekin, kur jemi mirënjohës dhe plot gëzim për bekimet e Tij, në kohët kur jemi të pasur, si dhe teksa jemi të varfër e në nevojë. Të krishterët janë të veçantë ndër të gjithë njerëzit sepse i këndojnë Perëndisë. Po ashtu, Psalmet na mësojnë se si të lutemi dhe për çfarë të lutemi. Ato janë lutjet që të krishterët, nëpër shekuj, ia kanë drejtuar «Atit të tyre që është në qiej». Shumë prej tyre janë shkruar rreth 3 000 vjet më parë.