หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม
dhamma.com
5
ธรรมะเพื่อการเจริญสติ รู้กาย รู้ใจ ตามความเป็นจริง ด้วยจิตที่ตั้งมั่นและเป็นกลางโดยพระปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม A collection of the Lord Buddha's teachings conveyed by the venerable Luangpor Pramote Pamojjo, a master teacher of mindfulness for the modern world and Vipassana meditation.
Episodes
-
อย่าพอใจอยู่แค่ความว่าง : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 31 ต.ค. 2569 19.11.2026 1h 3m"บางคนภาวนา พอจิตสว่าง ว่าง สบาย เป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน แล้วพอใจอยู่แค่นั้น อันนี้ใช้ไม่ได้ เหมือนเราไปชาร์จแบตเตอรีมือถือไว้ แล้วก็ไม่ได้ใช้ เดี๋ยวแบตเตอรีก็เสื่อม แล้วก็มาชาร์จอีก เมื่อก่อนมีครูบาอาจารย์องค์หนึ่ง ท่านยกตัวอย่าง เหมือนเรามีตู้เย็น นี้สมัยโบราณ เอาน้ำมาใส่ช่องฟรีซไว้ พอเป็นน้ำแข็งแล้วก็ยกออกมาอยู่ข้างนอก พอมันละลายก็ไปใส่ช่องฟรีซใหม่ อันนี้คือพวกที่ติดสมาธิ ไปทำจิตให้สงบแล้วก็อยู่แค่นั้น ประเดี๋ยวมันก็ฟุ้งขึ้นมาอีก ก็ไปทำความสงบอีก แค่นั้นมันไม่พอ ไปทำจิตว่างๆ แล้วก็อยู่กับความว่าง ใช้ไม่ได้ จะต้องเดินปัญญาให้ได้" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 31 ตุลาคม 2569 -
ดูสภาวะแบบคนวงนอก : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 30 ต.ค. 2569 18.11.2026 18m"เวลาที่เราดูสภาวะ ดูแบบคนวงนอก ดูเหมือนสภาวะอยู่นี่ เหมือนเราดูละคร เวทีละครอยู่นี่เราไม่ได้ขึ้นไปดูบนเวที ฉะนั้นเวลาเราดูจิตดูใจ อย่าเข้าไปอยู่ในปรากฏการณ์นั้น ให้เป็นคนดูปรากฏการณ์ ดูแล้วมันจะเป็นอย่างไรเราก็แค่ดู" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 30 ตุลาคม 2569 -
ปฏิบัติเพื่อมุ่งสร้างสัมมาทิฏฐิ : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 29 ต.ค. 2569 17.11.2026 1h 1m"ถ้าอยากปฏิบัติจริงจัง ต้องทำสติปัฏฐาน สติปัฏฐานเป็นทางสายเอก เป็นทางสายเดียว ที่จะทำให้เราเข้าถึงความบริสุทธิ์หลุดพ้นได้ การปฏิบัติธรรมเราจะต้องมุ่งสร้างตัวสัมมาทิฏฐิ ความเห็นถูก ธรรมะไม่ใช่ของประหลาด ธรรมะคือความจริง สิ่งที่เป็นความจริงคือสิ่งปรุงแต่งทั้งหลายทั้งปวงไม่เที่ยง เรื่องของธัมมนิยาม สังขารทั้งหลายไม่เที่ยง สังขารทั้งหลายเป็นทุกข์ ธรรมทั้งหลายเป็นอนัตตา อันนี้เป็นความจริงที่เราจะต้องเข้าถึงให้ได้ คนในโลกไม่เคยเห็น พระพุทธเจ้าท่านก็มาบอกตัวความจริงให้ แล้วท่านก็บอกวิธีเข้าถึงความจริงอันนี้ คือการปฏิบัติธรรม" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 29 ตุลาคม 2569 -
งานหลักคืองานล้างกิเลส : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 27 ต.ค. 2569 16.11.2026 36m"เวลาเราจะทำบุญ หรือเราจะรักษาศีล จะทำทาน ทำให้พอดีกับตัวเอง ทำด้วยสติด้วยปัญญา ไม่ได้ทำด้วยความโลภ ทำบุญด้วยความโลภ ใส่บาตรก็อธิษฐานขอให้รวยๆ นี้มันบุญเจือกิเลส ไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรหรอก งานหลักของเรา งานล้างกิเลส ตราบใดที่ใจเรายังมีกิเลส ใจเราก็ยังจะต้องทุกข์ต่อไป ฉะนั้นเราทำทาน เรารักษาศีล ก็เพื่อลดละกิเลส ไม่ใช่เพื่อสนองกิเลส" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 27 ตุลาคม 2569 -
การภาวนาเป็นบุญที่ใหญ่ที่สุด : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 26 ต.ค. 2569 16.11.2026 20m"พยายามมีสติ อ่านจิตอ่านใจตัวเอง อันนี้คือการสะสมความดีขั้นสูงสุด การที่เรามีสติ คอยรู้เท่าทันจิตใจตัวเอง อกุศลที่มีอยู่จะดับ อกุศลใหม่จะไม่เกิดในขณะที่เรามีสติอยู่ กุศลที่ยังไม่เกิดก็จะเกิดขึ้น กุศลที่เกิดแล้วก็จะพัฒนาขึ้นไป" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 26 ต.ค. 2569 -
จากสมถะสู่วิปัสสนา : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 25 ต.ค. 2569 09.11.2026 54m"จิตเราพลิกแพลงตลอด เดี๋ยวก็ทำสมถะ เดี๋ยวก็พลิกไปทำวิปัสสนา ชั่วครู่ก็พลิกกลับมาทำสมถะ พลิกไปพลิกมา ไม่มีหรอกที่จิตทำวิปัสสนารวดเดียว ไม่มี มันก็มีสมถะเจืออยู่เป็นระยะๆ ไป เพราะฉะนั้นถ้าเราอยากทำสมถะ ใช้อารมณ์อะไรก็ได้ที่เรารู้ได้ คิดถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ คิดถึงทานที่เราทำแล้ว คิดถึงศีลที่เรารักษาดีแล้ว ก็เป็นสมถะทั้งหมด อยู่ในเรื่องอนุสติ 10 ข้อ เอาไว้ทำสมถะ แล้วในอนุสติจะพลิกให้เป็นวิปัสสนาได้ไหม ก็ทำได้ถ้าชำนาญจริง คิดถึงความตายแล้วแทนที่จะคิด ก็รู้สึกเรากำลังตายอยู่ทุกขณะจิตหรือทุกลมหายใจเข้าออก หายใจเข้าชีวิตก็ตายไปส่วนหนึ่ง หายใจออกก็ตายไปอีกทีหนึ่ง ร่างกายที่หายใจออกก็ไม่เที่ยง ร่า... -
หน้าที่ต่อทุกข์คือรู้ : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 24 ต.ค. 2569 08.11.2026 58m"ตัวสัมมาทิฏฐิเป็นความรู้แจ้งอริยสัจ 4 อริยสัจ 4 ก็คือเรื่องทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค แล้วก็ต้องรู้กิจต่อทุกข์ กิจต่อสมุทัย กิจต่อนิโรธ กิจต่อมรรค จะเรียนสิ่งเหล่านี้ สิ่งที่เรียกว่าทุกข์ ไม่ใช่ความทุกข์ทรมาน สิ่งที่เรียกว่าทุกข์ คือตัวขันธ์ 5 คือตัวทุกข์ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ คือตัวทุกข์ หน้าที่ต่อทุกข์คือรู้ ไม่ใช่ละ ฉะนั้นหน้าที่ของเรา รู้กายอย่างที่กายเป็น รู้เวทนา คือความรู้สึกสุขทุกข์ อย่างที่มันเป็น สุขทุกข์ในกาย สุขทุกข์ ไม่สุขไม่ทุกข์ในใจ อะไรเกิดขึ้นก็รู้เอา ก็เห็นสัญญาเกิดดับไป บังคับไม่ได้ ควบคุมไม่ได้ อย่างความจำ บางทีก็จำได้ บางทีก็จำไม่ได้ เป็นเรื่องปกติ มันไม่เที่ยง มันคว... -
ติดอรูปฌาน : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 23 ต.ค. 2569 05.11.2026 16m"การภาวนาจริงๆ ไม่ได้ยากอะไรหรอก ให้เรารู้ทันใจของเราเอง มันชอบปรุงแต่ง เวลาอยู่เฉยๆ ก็หลงไปคิดโน่นคิดนี่ จิตใจไม่อยู่กับตัวเอง เวลาลงมือปฏิบัติ จิตก็ถลำออกไป เคลื่อนออกไป ไปเพ่ง ไปจ้องอารมณ์กรรมฐาน พอจะเข้าอรูปฌาน ส่งจิตเข้าไปในความว่าง ให้รู้ทันว่าจิตกำลังเคลื่อนไป ตรงนี้จะตั้งมั่นขึ้นทันทีเลย จิตมันจะกลับมาอยู่ที่ตัวเอง แล้วถัดจากนี้ร่างกายเคลื่อนไหวคอยรู้สึก จิตใจเราเปลี่ยนแปลงคอยรู้สึก มันจะเดินปัญญาต่อ แต่ถ้าจิตมันเคลื่อนไปอยู่ในความว่าง มันจะไม่ไปเดินปัญญา" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 23 ตุลาคม 2569 -
พลาดเพราะบังคับจิต : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 22 ต.ค. 2569 04.11.2026 22m"อย่าเข้าไปแทรกแซง คนส่วนใหญ่อยากภาวนา แต่พลาดไปสร้างจิตอกุศลขึ้นแทน จิตอกุศลมีลักษณะมันแน่น ถ้าเป็นกุศลมันจะเป็นลหุตามันจะเบา เป็นมุทุตานุ่มนวลอ่อนโยน ถ้าภาวนาแล้วจิตหนักจิตแน่น รู้ทันทีเลยนี้อกุศล อย่าไปพัฒนาสิ่งเหล่านี้ ตัวนี้มันเกิดจากโลภะเป็นพื้นฐาน หรือตัณหาเป็นพื้นฐาน อยากดี อยากมีสติตลอดเวลา พอมีความอยากก็เกิดการแทรกแซง พอเกิดการแทรกแซงก็เกิดทุกข์ขึ้นมา แน่นอึดอัด มีกิเลส มีกรรม แล้วก็จะมีวิบาก" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 11 ตุลาคม 2569 -
สัมมาสมาธิไม่ได้เกิดจากการเพ่งจ้อง : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 21 ต.ค. 2569 04.11.2026 11m"สัมมาสมาธิไม่ได้เกิดจากการเพ่งจ้อง การเพ่งจ้องมันเป็นมิจฉาสมาธิ สัมมาสมาธิอาศัยสัมมาสติ ทำบ่อยๆ เจริญสติบ่อยๆ พอสติเกิดบ่อยๆ แล้วสมาธิมันจะสมบูรณ์ขึ้นมา สติไม่ใช่เครื่องมือไปจ้อง ไม่ใช่บังคับตัวเองให้รู้สึกตัว อาศัยสติรู้ทัน" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 21 ตุลาคม 2569 -
สัมมาสมาธิไม่ได้เกิดจากการเพ่งจ้อง : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 21 ต.ค. 2569 04.11.2026 11m"สัมมาสมาธิไม่ได้เกิดจากการเพ่งจ้อง การเพ่งจ้องมันเป็นมิจฉาสมาธิ สัมมาสมาธิอาศัยสัมมาสติ ทำบ่อยๆ เจริญสติบ่อยๆ พอสติเกิดบ่อยๆ แล้วสมาธิมันจะสมบูรณ์ขึ้นมา สติไม่ใช่เครื่องมือไปจ้อง ไม่ใช่บังคับตัวเองให้รู้สึกตัว อาศัยสติรู้ทัน" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 21 ตุลาคม 2569 -
แก้มิจฉาทิฏฐิด้วยสติปัฏฐาน : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 18 ต.ค. 2569 02.11.2026 57m"วิธีที่เราจะละมิจฉาทิฎฐิก็คือการเจริญสติปัฏฐาน ถ้าเราสามารถละความเห็นผิดว่าขันธ์ 5 หรือร่างกายจิตใจเป็นตัวเรา อันนี้หัวโจกของตัวมิจฉาทิฎฐิเลย มันคิดว่าตัวเรามีอยู่จริงๆ แล้วมันก็เลยแตกแขนงไปว่าตัวเรามี ขณะนี้มี ถ้าตายไปแล้วพวกหนึ่งก็บอก ตายแล้วตัวนี้ก็ยังอยู่ไปเกิดอีก อีกพวกหนึ่งก็กลับข้าง ตอนนี้มี พอตายแล้วสูญ มันคิดว่าตอนนี้มี ตรงที่มันคิดว่าเดี๋ยวนี้เรามีตัวตนอยู่ ตัวนี้เป็นมิจฉาทิฎฐิที่ประณีตลึกซึ้งเหลือเกิน เราต้องมาเจริญสติปัฏฐาน จนเราเห็นความจริงว่าตัวเราไม่มี" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แสดงธรรม ณ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช 18 ตุลาคม 2569 -
ปฏิบัติในที่ทุกสถานในกาลทุกเมื่อ : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 17 ต.ค. 2569 01.11.2026 1h 2m"เวลาอยู่ว่างๆ ต้องภาวนาให้มันเคยชิน การปฏิบัติจะไปรอทำก่อนนอนทีเดียว ไม่พอหรอก ในชีวิตธรรมดานี้ล่ะ ต้องฝึกให้ได้ พยายามรวมการปฏิบัติเข้ากับการใช้ชีวิตเรา ถ้าทำได้เราก็จะพัฒนาได้เร็ว ถ้าเราเก่งเฉพาะตอนก่อนนอน ไปนั่งสมาธิ เดินจงกรม แต่กลางวันปล่อยใจฟุ้งซ่านหนีไป ไปไม่รอดแล้ว ถ้ากลางวันเราฟุ้ง ตอนเย็น ตอนค่ำ จะไปนั่งสมาธิจะให้สงบ มันไม่สงบง่าย แต่ถ้ากลางวันเรามีสติรู้สึกไปเรื่อยๆ ร่างกายเคลื่อนไหว รู้สึก จิตใจเปลี่ยนแปลงรู้สึกไป ตอนค่ำไปนั่งสมาธิ ไปเดินจงกรมในรูปแบบ จิตมันจะรวมเร็ว เพราะเราไม่ได้ปล่อยจิตให้ฟุ้งซ่าน วุ่นวาย ถ้ากลางวันปล่อยเต็มที่ จะไปนั่งให้สงบ มันไม่สงบหรอก ฉะนั้นอย่าไปแยกการปฏิ... -
สมาธิที่ถูกต้องจิตต้องตั้งมั่น : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 16 ต.ค. 2569 01.11.2026 18m"เราต้องมาฝึกให้จิตมันมีบ้านอยู่ แต่ไม่ได้อยู่เป็นคุก ทำกรรมฐานไปสักอย่างหนึ่ง เพื่อจะฝึกความรู้เนื้อรู้ตัว ฝึกสติ ไม่ใช่ทำกรรมฐานเพื่อฝึกความสงบ คนเข้าวัดคิดถึงการปฏิบัติเมื่อไร ก็คิดถึงการทำจิตให้สงบ ไปนั่งสมาธิให้มันสงบ ความสงบดีไหม ก็ดี ดีกว่าความฟุ้งซ่าน แต่สมาธิที่ถูกต้องไม่ได้แปลว่าสงบ สมาธิที่ถูกต้องคือสภาวะของความตั้งมั่น จิตตั้งมั่นไม่ใช่จิตสงบ แต่จิตที่สงบอาจจะไม่ตั้งมั่น แต่จิตที่ตั้งมั่น สงบด้วย" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 16 ตุลาคม 2569 -
ทำงานเผยแผ่ศาสนาควบคู่กับการภาวนา : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 16 ต.ค. 2569 29.10.2026 28m"ทำงานเผยแผ่ศาสนาตัวเราได้ประโยชน์ด้วย ถ้าทำงานแล้วตัวเราไม่พัฒนา ไม่ดี ฉะนั้นภาวนาไปด้วย เวลาทำงานมันกระทบกระทั่งตลอดเวลาเป็นเรื่องปกติ กระทบกระทั่งกับเพื่อนร่วมงานหรือกับญาติโยม จุดสำคัญที่เราจะอยู่กันสบายก็คือเรารู้ทันจิตใจตัวเอง ถ้าเราภาวนาไปรู้ทันใจตัวเองไปด้วย ทำงานมันมีความสุข ทำงานเผยแผ่แล้วเราต้องพัฒนาได้ด้วย" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 16 ตุลาคม 2569 -
การปฏิบัติคือการเรียนรู้กายกับใจ : 15 ต.ค. 2569 28.10.2026 19m"การภาวนาจริงๆ ไม่ใช่เรื่องยาก การปฏิบัติคือการเรียนรู้ตัวเอง สิ่งที่เรียกว่าตัวเราก็ประกอบด้วยร่างกายกับจิตใจ ถ้าตามตำราเขาเรียกมีแต่รูปกับนาม รูปธรรมกับนามธรรม พูดภาษาง่ายๆ มีร่างกายกับจิตใจ การเรียนรู้ตัวเองคือการเรียนรู้กายรู้ใจ เรียนแล้วได้อะไร มีสติรู้กายรู้ใจไปอย่างที่มันเป็น เราจะได้เห็นความจริงของร่างกายของจิตใจ" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 15 ตุลาคม 2569 -
วิภัชชวิธี : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 11 ต.ค. 2569 27.10.2026 1h"การที่เราจะเรียนธรรมะ เราจะเรียนแบบวิภัชชวิธี สิ่งที่เราคิดว่าคือตัวเราของเรา จับมันมาแยกเป็นส่วนๆ ด้วยปัญญา เราจะแยกออกเป็น 5 ส่วน ก็มีรูป คือส่วนที่เป็นวัตถุ ส่วนร่างกาย เวทนา ส่วนของความรู้สึกสุข ทุกข์ ไม่สุขไม่ทุกข์ สัญญา ส่วนของความจำได้ความหมายรู้ เช่น จำรูปได้ จำเสียง จำกลิ่น จำรส จำสัมผัส จำเรื่องราวได้ หมายรู้ก็หมายรู้ถูกหมายรู้ผิด หมายรู้ถูกก็หมายรู้ของไม่สวยไม่งามว่าไม่สวยไม่งาม ของไม่เที่ยงก็รู้ว่าไม่เที่ยง ของเป็นทุกข์ก็หมายรู้ว่าเป็นทุกข์ ของไม่ใช่ตัวตนก็หมายรู้ว่าไม่ใช่ตัวตน นี่หมายรู้ถูก หมายรู้ผิดก็ตรงข้ามกัน ถ้าแยกสังขาร สังขารคือความปรุงแต่งของจิต ปรุงดีปรุงชั่ว ปรุงไม่ดีไม... -
น้อมเข้ามาเรียนรู้ตัวเอง : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 10 ต.ค. 2569 26.10.2026 59m"หลักของการปฏิบัติจริงๆ ไม่ได้ยากอะไร โอปนยิโก น้อมเข้ามาหาตัวเอง น้อมเข้ามาเรียนรู้ตัวเอง อย่าส่งจิตออกนอก เพ่นพ่านออกไป ทางตา ทางหู ทางจมูก ทางลิ้น ทางกาย ทางใจ คนในโลกมันไหลไปทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจตลอด มันเลยเวียนว่ายตายเกิดไม่เลิกหรอก ถ้าเราย้อนกลับเข้ามาให้ถึงจิตถึงใจ แล้วมาเรียนรู้ตัวนี้ ค่อยๆ เรียน ค่อยๆ รู้ไป วันหนึ่งเราจะเห็น กระทั่งตัวจิต มันไม่ใช่ตัวเรา มันเป็นแค่สภาวธรรมอันหนึ่ง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป นี่อย่างนี้ พอเราย้อนกลับมาดูจิตบ่อยๆ แล้ววันหนึ่งเราก็จะเห็น จิตไม่ใช่ตัวเรา จิตเป็นแค่สภาวธรรมอย่างหนึ่ง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป มีเหตุก็เกิด หมดเหตุก็ดับ บังคับไม่ไ... -
วิธีปฏิบัติที่ลัดสั้น : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 4 ต.ค. 2569 25.10.2026 59m"วิธีที่ง่ายที่สุดดูจิตตัวเอง ทำกรรมฐานไปแล้วรู้ทันจิตตัวเองไปเรื่อยๆ ไม่ได้มุ่งที่สงบ ทำกรรมฐานไป จิตฟุ้งซ่านก็รู้ จิตสงบก็รู้ เวลาฟุ้งซ่านแล้วเราไม่ชอบก็รู้ เวลาสงบเราชอบก็รู้ เวลาฟุ้งซ่านเราไม่ชอบ เราอยากให้หายก็รู้ รู้ว่าอยากหายแล้ว เวลามันสงบเราชอบ แล้วพอชอบเราก็อยากรักษา เราก็รู้ว่าอยากรักษา ค่อยรู้จิต ค่อยรู้แล้วละเอียดประณีตมากขึ้นๆ ฝึกเรื่อยๆ ไป มันจะไม่ยากหรอก การภาวนาเราจะตัดตรงเข้าที่จิต แล้วมันดีอย่างไร กุศลเกิดที่จิต กุศลไม่ได้เกิดที่กาย อกุศลเกิดที่จิต อกุศลไม่ได้เกิดที่กาย มรรคผลเกิดที่จิต มรรคผลไม่ได้เกิดที่กาย กายมันเหมือนบ้าน จิตเป็นเจ้าของบ้าน กายก็เหมือนชุมโจร จิตคือหัวหน้... -
ธรรมนิยาม : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 3 ต.ค. 2569 22.10.2026 56m"ความแก่เป็นเรื่องธรรมดา ไม่ได้มีความอยากจะไม่แก่ หรือความเจ็บไข้เป็นธรรมดา ไม่ได้มีความอยากไม่เจ็บไข้ ความตายเป็นธรรมดา ไม่ได้มีความอยากที่จะไม่ตาย พอเราเห็นธรรมดา ธรรมดาของร่างกาย ต้องแก่ ต้องเจ็บ ต้องตาย เพราะมันมีธรรมนิยาม เกิดมาแล้วมันไม่เที่ยง มันถูกความทุกข์บีบคั้นให้แตกสลายอยู่ตลอดเวลา มันเป็นไปตามเหตุ ตามปัจจัย ไม่ใช่ตามที่เราสั่ง อันนี้เป็นธรรมนิยาม เราเข้าใจธรรมนิยาม เข้าใจความจริงของชีวิต ร่างกายมันเป็นอย่างนี้ล่ะ พอจิตมันเข้าใจความจริง เข้าใจธรรมะอันนี้แล้ว ความอยากก็ไม่เกิดขึ้น ไม่มีความอยากไม่แก่ อยากไม่เจ็บ อยากไม่ตาย เพราะรู้ว่าความแก่เป็นธรรมดา ความเจ็บเป็นธรรมดา ความตาย เป็น...
Popular in
The podcast also appears in the podcast charts of these countries.