Αλήθειες

Αλήθειες

Athens Voice podcast
Country Greece
Language EL
Episodes 31
Latest 12.11.2026

Στο podcast «Αλήθειες», η Σουζάνα Παπαφάγου, Κλινική Αναπτυξιακή Ψυχολόγος και Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεύτρια, ανοίγει συζητήσεις για θέματα που μας αφορούν αλλά σπάνια λέγονται δυνατά. Μέσα από ιστορίες, σκέψεις και εργαλεία, βοηθά τους ακροατές να κατανοήσουν βαθύτερα τον εαυτό τους, τις σχέσεις τους και τα σιωπηλά μοτίβα που κληρονομούν από την οικογένεια και την κοινωνία. Με απλή γλώσσα, χωρίς ψυχολογικό βάρος, αλλά με ουσία και ευαισθησία, συνδέει την επιστημονική γνώση με την καθημερινή εμπειρία. Το podcast απευθύνεται σε όσους αναζητούν κουβέντες που ανοίγουν δρόμους και φέρνουν πιο κοντά στον εαυτό τους και τους άλλους.

Episodes

  • Η Οδύσσεια: το ταξίδι της ψυχής 12.11.2026 11m
    Ο Οδυσσέας δεν ταξιδεύει μόνο στη θάλασσα, ταξιδεύει μέσα του. Σε αυτό το επεισόδιο διαβάζουμε την Οδύσσεια με τα μάτια της ψυχολογίας: οι Λωτοφάγοι και οι εξαρτήσεις μας, ο Κύκλωπας και ο ναρκισσισμός, η Νέκυια και το πένθος, οι Σειρήνες και τα όριά μας. Μιλάμε για την Πηνελόπη, τον Τηλέμαχο και την Αθηνά, και για το πώς ο χρόνος κυλά διαφορετικά για τον καθένα μας.Ποια είναι η δική σας Ιθάκη;
  • Το κυνήγι των μαγισσών — Ποιος φοβάται τις γυναίκες; 29.10.2026 18m
    Η Κίρκη μεταμόρφωνε τους άντρες σε ζώα. Ο Μέρλιν συμβούλευε βασιλιάδες. Εκείνη έμεινε στη φαντασία μας ως επικίνδυνη μάγισσα. Εκείνος ως σοφός μάγος. Πώς αποκτά φύλο ο φόβος; Πότε η γυναικεία γνώση συνδέθηκε με την απειλή και η ανυπακοή με το κακό; Και πώς φτάσαμε σε μια εποχή όπου χιλιάδες άνθρωποι, στην πλειονότητά τους γυναίκες, καταδικάστηκαν για μαγεία; Στο νέο επεισόδιο των «Αληθειών» ακολουθούμε τη διαδρομή από τις μάγισσες της αρχαιότητας έως τις ευρωπαϊκές πυρές, αναζητώντας τη σχέση ανάμεσα στην πατριαρχία, τη σεξουαλικότητα, την εξουσία και τους συλλογικούς μας φόβους. Μιλάμε για τις γυναίκες που κατηγορήθηκαν, για εκείνες που συμμετείχαν στις κατηγορίες και για τους μηχανισμούς που μετατρέπουν έναν άνθρωπο σε αποδιοπομπαίο τράγο.Και επιστρέφουμε στο σήμερα, εκεί όπου η γυναικεία αυτονομία εξακολουθεί κάποιες φορές να αντιμετωπίζεται ως πρόκληση. Άραγε σταματήσαμε να κυνηγάμε μάγισσες ή απλώς αλλάξαμε τον τρόπο που τις ονομάζουμε;
  • Όταν οι άντρες ονειρεύτηκαν πως γεννούν 22.10.2026 21m
    Η Αφροδίτη γεννήθηκε από τα αποκομμένα γεννητικά όργανα του Ουρανού. Η Εύα δημιουργήθηκε από την πλευρά του Αδάμ. Η Αθηνά αναδύθηκε από το κεφάλι του Δία, αφού εκείνος είχε καταπιεί την έγκυο Μήτιδα.Τρεις μυθολογικές και θρησκευτικές αφηγήσεις που συναντιούνται σε ένα παράδοξο: η δημιουργία της γυναίκας περνά μέσα από το ανδρικό σώμα.Τι συμβαίνει όταν η δύναμη της γέννησης μεταφέρεται συμβολικά από τη μήτρα στον άνδρα; Ποια σχέση μπορεί να έχει αυτή η αντιστροφή με τον φθόνο, την εξάρτηση, την ανάγκη ελέγχου και την πατριαρχική εξουσία;Με αφετηρία την έννοια του φθόνου της μήτρας της Karen Horney και τη σκέψη της Julia Kristeva για τη μητρική λειτουργία, εξερευνούμε τις ασυνείδητες φαντασιώσεις που περιβάλλουν τη δημιουργία, τη σεξουαλική διαφορά και τη γυναικεία αναπαραγωγική δύναμη.Μια διαφορετική  ανάγνωση των μύθων που διαμόρφωσαν τον πολιτισμό μας και των αντιλήψεων για τη γυναίκα που εξακολουθούν να μας συνοδεύουν.
  • Το τέρας που ταΐζουμε — Πόσο βαθιά φτάνουν οι ρίζες μιας κακοποιητικής σχέσης; 15.10.2026 17m
    Γιατί ένας άνθρωπος παραμένει σε μια σχέση που τον πληγώνει; Γιατί επιστρέφει εκεί όπου έχει φοβηθεί; Και πώς γίνεται να αναζητά την αγάπη και την ανακούφιση στον ίδιο άνθρωπο που του προκαλεί πόνο;Μια σκοτεινή ιστορία για μια γυναίκα και ένα τέρας γίνεται η αφετηρία για να εξερευνήσουμε τις αθέατες ρίζες των κακοποιητικών σχέσεων. Επιστρέφουμε στις πρώτες εμπειρίες προσκόλλησης, στους μηχανισμούς επιβίωσης της παιδικής ηλικίας, στην τραυματική σύνδεση και στην ενοχή που μετατρέπει τη φροντίδα του άλλου σε προσωπική υποχρέωση.Μέσα από μια ψυχοδυναμική και αναπτυξιακή προσέγγιση, αναζητούμε τι συμβαίνει όταν η αγάπη συγχέεται με την αγωνία, η υπομονή με την αυτοθυσία και η ελπίδα για αλλαγή γίνεται ένας ακόμη λόγος παραμονής.Γιατί μερικές φορές ο δυσκολότερος αποχωρισμός δεν είναι από τον άνθρωπο που έχουμε δίπλα μας, αλλά από εκείνον που περιμέναμε ότι κάποτε θα γίνει.Ένα επεισόδιο για όσα μάθαμε να αντέχουμε, για όσα δεν μας αναλογούν να θεραπεύσουμε και για τη στιγμή που η προστασία του εαυτού γίνεται σημαντικότερη από την προσπάθεια να σώσουμε κάποιον άλλον.Η ευθύνη της κακοποίησης ανήκει πάντοτε σε εκείνον που την ασκεί.
  • Ποιος αποφασίζει τι είναι φυσιολογικό; 08.10.2026 12m
    Για αιώνες αποφασίζαμε τι είναι φυσιολογικό, χωρίς να ακούμε εκείνους που χαρακτηρίζαμε μη φυσιολογικούς. Φέτος, η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας μάς καλεί να αλλάξουμε αυτή τη σχέσηΗ επίσημη καμπάνια για την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας 2026, στις 10 Οκτωβρίου, έχει τίτλο: «Lived Experiences Heard: Real Voices, Real Change» («Όταν οι βιωμένες εμπειρίες ακούγονται: Αληθινές φωνές, πραγματική αλλαγή»). Το θέμα έχει ανακοινωθεί από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Ψυχικής Υγείας (WFMH) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO).Η φετινή καμπάνια υπογραμμίζει ότι οι άνθρωποι που έχουν βιώσει ψυχικές δυσκολίες πρέπει να συμμετέχουν ουσιαστικά στη διαμόρφωση των υπηρεσιών, των πολιτικών και των αποφάσεων που αφορούν τη ζωή τους. Δεν αρκεί να ακούμε τις ιστορίες τους. Χρειάζεται να αναγνωρίζουμε τη γνώση που προκύπτει από την εμπειρία τους.Από την ιστορία της γυναικείας «υστερίας» και την εποχή που η ομοφυλοφιλία θεωρούνταν ψυχική διαταραχή, μέχρι τον στιγματισμό των μειονοτήτων, τις κοινωνικές προκαταλήψεις και την εξουσία των διαγνώσεων, αναζητούμε τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες που διαμόρφωσαν όσα θεωρούμε σήμερα αυτονόητα.Πόσοι άνθρωποι αναγκάστηκαν να αμφισβητήσουν τον εαυτό τους επειδή η κοινωνία αμφισβήτησε πρώτα την ύπαρξή τους;Ένα επεισόδιο για την επιστήμη που εξελίσσεται, τις προκαταλήψεις που επιβιώνουν και την ανάγκη να αντιμετωπίζουμε την ψυχική υγεία με γνώση, σεβασμό και ουσιαστική κατανόηση της ανθρώπινης εμπειρίας.Γιατί δεν είναι κάθε διαφορά διαταραχή. Και δεν είναι κάθε κοινωνική κανονικότητα συνώνυμο της ψυχικής υγείας.
  • Πώς κατασκευάζεται ένας αποδιοπομπαίος τράγος 01.10.2026 17m
    Σήμερα μιλάμε για τον αποδιοπομπαίο τράγο: από τις γυναίκες που στοχοποιήθηκαν στο American Plan μέχρι τον στιγματισμό των ομοφυλόφιλων ανθρώπων και των μειονοτήτων. Πώς ένα κατηγορώ γίνεται ταυτότητα; Τι αφήνει μέσα μας η διαρκής ενοχοποίηση; Και πώς αρχίζουμε να ξεχωρίζουμε τη δική μας ευθύνη από όσα μας έχουν φορτώσει οι άλλοι;
  • Σήμερα θα μιλήσουμε για τη γυναικοκτονία 24.09.2026 17m
    «Για να τη σκοτώσει, θα ήταν τρελός». Πόσα προσπερνάμε όταν η εξήγηση ενός εγκλήματος σταματά σε αυτή τη φράση;Στο σημερινό επεισόδιο του podcast «Αλήθειες», η Σουζάνα Παπαφάγου, κλινική και αναπτυξιακή ψυχολόγος, εξετάζει τη διαφορά ανάμεσα στην ψυχική ασθένεια, την ανθρωποκτονία και τη γυναικοκτονία. Μιλά για τον καταναγκαστικό έλεγχο, την κτητικότητα που παρουσιάζεται ως αγάπη και τις συνθήκες που κάνουν μια γυναίκα να φοβάται να χωρίσει.Ένα επεισόδιο για το στίγμα της ψυχικής ασθένειας, την αναγνώριση της βίας και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να φύγει από μια σχέση με ασφάλεια.
  • Γιατί πενθούμε τους διάσημους σαν να ήταν δικοί μας άνθρωποι; 17.09.2026 13m
    Γιατί μπορεί να πονάμε τόσο όταν πεθαίνει ένας άνθρωπος που δεν γνωρίσαμε ποτέ;Με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, οι «Αλήθειες» ανοίγουν τη νέα σεζόν μιλώντας για εκείνους τους παράξενους δεσμούς που δημιουργούμε με ανθρώπους που δεν συναντήσαμε ποτέ, αλλά υπήρξαν μέσα στη ζωή μας. Μέσα από ένα τραγούδι, μια ταινία, μια φωνή, μια ολόκληρη εποχή.Τι ακριβώς πενθούμε όταν φεύγουν; Τον άνθρωπο, αυτό που συμβόλιζε ή ένα κομμάτι της δικής μας ιστορίας; Γιατί ένας ξένος θάνατος μπορεί να ξυπνήσει παλιές απώλειες, τον φόβο για τους ανθρώπους που αγαπάμε, την αίσθηση αδικίας και τη δύσκολη συνειδητοποίηση ότι τίποτα δεν είναι απολύτως προστατευμένο;Γιατί μερικές φορές, όταν κλαίμε έναν άνθρωπο που δεν γνωρίσαμε, δεν κλαίμε μόνο εκείνον. Κλαίμε μια εποχή, έναν δικό μας άνθρωπο, μια παλιότερη εκδοχή του εαυτού μας — και τον χρόνο που πέρασε.
  • Η παγίδα της αυτοβελτίωσης 16.07.2026 23m
    Ζούμε σε μια εποχή που μας καλεί να γινόμαστε συνεχώς καλύτεροι. Να εξελισσόμαστε, να διορθωνόμαστε, να θεραπευόμαστε, να αποδίδουμε περισσότερο. Η αυτοβελτίωση μπορεί να είναι πολύτιμη όταν μας βοηθά να ζούμε σύμφωνα με τις αξίες μας. Όταν όμως βασίζεται στην πεποίθηση ότι δεν είμαστε αρκετοί, μετατρέπεται σε μια ατελείωτη προσπάθεια να αποδείξουμε την αξία μας.Σε αυτό το επεισόδιο εξερευνούμε τη βιομηχανία της αυτοβελτίωσης μέσα από το βλέμμα της ψυχολογίας. Πώς διαμορφώνονται οι στόχοι μας; Είναι πραγματικά δικοί μας ή αντανακλούν τις προσδοκίες της οικογένειας, της κοινωνίας και της εποχής; Πότε η εξέλιξη είναι έκφραση φροντίδας προς τον εαυτό και πότε γίνεται μια ακόμη μορφή αυτοαπόρριψης;Με αφορμή το καλοκαίρι, μιλάμε για την αξία της παύσης, για την πίεση της διαρκούς παραγωγικότητας και για τη διαφορά ανάμεσα στο να ζεις για να εξελίσσεσαι και στο να εξελίσσεσαι για να ζήσεις πιο ελεύθερα.Ένα επεισόδιο για όσους κουράστηκαν να κυνηγούν την «καλύτερη εκδοχή» του εαυτού τους και θέλουν να ανακαλύψουν τι σημαίνει να επιστρέφεις σε μια ζωή που είναι πραγματικά δική σου.
  • Γιατί μένουμε εκεί που μας πληγώνουν; 02.07.2026 8m
    Συχνά αναρωτιόμαστε γιατί κάποιοι άνθρωποι παραμένουν σε σχέσεις που τους πληγώνουν. Ίσως όμως η πιο δύσκολη ερώτηση είναι όταν αυτός ο άνθρωπος είμαστε εμείς.Σε αυτό το επεισόδιο εξερευνούμε τι συμβαίνει στον ψυχισμό όταν ο πόνος γίνεται οικείος, πώς οι πρώιμες εμπειρίες προσκόλλησης επηρεάζουν τις επιλογές μας στις ενήλικες σχέσεις και γιατί η αγάπη συγχέεται τόσο συχνά με την αγωνία, την αναμονή και την αβεβαιότητα.Θα μιλήσουμε για την επανάληψη των τραυματικών μοτίβων, τη βιολογία της προσκόλλησης, τη δύναμη της ντροπής, τον φόβο της εγκατάλειψης και το γιατί η αποχώρηση από μια επιβλαβή σχέση είναι συχνά πολύ πιο δύσκολη από όσο φαίνεται στους άλλους.Γιατί τελικά, δεν μένουμε επειδή αγαπάμε τον πόνο. Μένουμε γιατί κάποτε μάθαμε ότι έτσι μοιάζει η αγάπη. Και η θεραπεία αρχίζει όταν αποκτούμε το θάρρος να ξαναγράψουμε αυτή την ιστορία.
  • Πίσω από κάθε φοβία υπάρχει μια ιστορία 18.06.2026 17m
    Μια κατσαρίδα εμφανίζεται στην αυλή λίγο πριν ξεκινήσει μια θεραπευτική ομάδα. Διαφορετικοί άνθρωποι αντιδρούν με διαφορετικούς τρόπους.Γιατί;Σε αυτό το επεισόδιο εξερευνούμε τον κόσμο των φοβιών μέσα από μια ψυχοδυναμική ματιά. Μιλάμε για το πώς γεννιούνται οι φοβίες, γιατί επιμένουν ακόμη κι όταν γνωρίζουμε λογικά ότι δεν κινδυνεύουμε, πώς συνδέονται με το σώμα, το τραύμα, την προσκόλληση και τις πρώιμες εμπειρίες μας, αλλά και γιατί η αποφυγή, όσο ανακουφιστική κι αν φαίνεται, συχνά δυναμώνει τον φόβο.Γιατί μερικές φορές δεν φοβόμαστε πραγματικά το αεροπλάνο, το ασανσέρ ή την κατσαρίδα.Φοβόμαστε αυτό που αυτά ξυπνούν μέσα μας.Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
  • Αυτό που γινόμαστε δίπλα στους άλλους 11.06.2026 10m
    Οι άνθρωποι δεν μπαίνουν απλώς στη ζωή μας. Εγκαθίστανται μέσα στον ψυχικό μας κόσμο. Γίνονται φορείς ελπίδας, φόβου, μνήμης και επιθυμίας.Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τις σχέσεις που μας αλλάζουν, για τις απώλειες που μας μεταμορφώνουν και για το πώς συναντάμε τον εαυτό μας μέσα από τους άλλους.
  • Όταν το παλιό πολεμάει το νέο 04.06.2026 8m
    Τι συμβαίνει όταν αυτό που ήμασταν δεν μας χωρά πια, αλλά αυτό που πρόκειται να γίνουμε δεν έχει ακόμη γεννηθεί;Σε αυτό το επεισόδιο ταξιδεύουμε στον συναρπαστικό κόσμο της μεταμόρφωσης της πεταλούδας και ανακαλύπτουμε γιατί η αλλαγή δεν μοιάζει με βελτίωση αλλά με διάλυση καιαναγέννηση.Με αφορμή τα λεγόμενα imaginal cells —τα κύτταρα που κουβαλούν το σχέδιο της πεταλούδας πολύ πριν αυτή υπάρξει— εξερευνούμε πώς το τραύμα, οι άμυνες, η ντροπή, η ενοχή και τα παλιά μοτίβα συχνά πολεμούν ακριβώς εκείνα τα κομμάτια που προσπαθούν να μας οδηγήσουν προς μια πιο αυθεντική ζωή.Ένα επεισόδιο για το εσωτερικό παιδί, το εν δυνάμει ενήλικο κομμάτι, τη θεραπεία και το θάρρος που χρειάζεται για να εγκαταλείψουμε μια ταυτότητα που κάποτε μας προστάτευσε, αλλά πλέον δεν μας επιτρέπει να πετάξουμε.Ίσως η πεταλούδα να μην είναι το τέλος της διαδρομής.Ίσως να ήταν πάντα μέσα μας.Αν βρίσκεσαι σε μια περίοδο αλλαγής, αν νιώθεις ότι κάτι μέσα σου πεθαίνει ενώ κάτι νέο προσπαθεί να γεννηθεί, αυτό το επεισόδιο θα σου δώσει μια εντελώς διαφορετικήματιά στο ταξίδι της προσωπικής εξέλιξης.
  • Το κουτί της Ψυχής 29.05.2026 12m
    Υπάρχουν γυναίκες που έμαθαν να κατεβαίνουν στον Άδη χωρίς να φοβούνται. Να αντέχουν. Να φροντίζουν. Να επιβιώνουν. Αυτό που δεν έμαθαν ποτέ πραγματικά είναι να επιθυμούν χωρίς ενοχή.Στον μύθο της Ψυχής, το πιο επικίνδυνο σημείο δεν είναι το σκοτάδι, ούτε οι δοκιμασίες, ούτε η απώλεια του Έρωτα. Είναι η στιγμή που ανοίγει το κουτί πιστεύοντας πως χρειάζεται να γίνει κάτι περισσότερο για να αξίζει αγάπη.Και ίσως εκεί να συναντιούνται ακόμη σήμερα πολλές γυναίκες. Στην εξάντληση του να προσπαθούν διαρκώς να γίνουν πιο αρκετές. Πιο όμορφες. Πιο ήρεμες. Πιο δοτικές. Πιο «εύκολες». Ένα επεισόδιο για το εσωτερικό κορίτσι, τη γυναικεία επιθυμία, τη ντροπή γύρω από το «θέλω» και τη στιγμή που μια γυναίκα αρχίζει σιγά-σιγά να πιστεύει πως δεν χρειάζεται να μικραίνει για να αγαπηθεί.
  • Οι θεές δεν ήταν ποτέ ίδιες 21.05.2026 10m
    Τι μας λένε πραγματικά οι θεές για τις γυναίκες, το σώμα, τη δύναμη, τη μητρότητα, την επιθυμία και τον φόβο μέσα στους αιώνες;Σε αυτό το επεισόδιο ταξιδεύουμε από τις πρώτες Μεγάλες Μητέρες της προϊστορίας μέχρι τις θεές της αρχαίας Ελλάδας, τις μάγισσες του Μεσαίωνα, τις αγίες, τις «επικίνδυνες» γυναίκες και τις σύγχρονες γυναικείες ταυτότητες.Η Άρτεμις, η Αφροδίτη, η Αθηνά, η Δήμητρα, η Περσεφόνη, η Εκάτη και η Μέδουσα δεν είναι απλώς μυθολογικές μορφές. Είναι ψυχικοί χάρτες. Είναι τρόποι με τους οποίους κάθε εποχή προσπάθησε να εξημερώσει, να διαιρέσει, να λατρέψει ή να φοβηθεί το θηλυκό.
  • Η μάνα που δεν έκοψε ποτέ τον ομφάλιο λώρο 14.05.2026 13m
    Σε αυτό το επεισόδιο μπαίνουμε σε ένα από τα πιο σκοτεινά και σιωπηλά κομμάτια της μητρότητας: τη συγχώνευση. Τι συμβαίνει όταν μια μάνα δεν μπορεί να αποχωριστεί ψυχικά το παιδί της; Όταν ο ομφάλιος λώρος δεν κόβεται ποτέ πραγματικά; Όταν η αγάπη γίνεται ενοχή, έλεγχος, εξάρτηση και αόρατη κατοχή;Μέσα από τον αρχαίο μύθο της Λάμιας —της μητέρας που, ανίκανη να αντέξει την απώλεια, άρχισε να καταβροχθίζει τα παιδιά των άλλων— επιχειρούμε μια βαθιά ψυχοδυναμική ανάλυση της συγχωνευτικής μητέρας. Μιλάμε για μητέρες που αγαπούν, αλλά δεν αφήνουν. Που θυσιάζονται, αλλά ασυνείδητα ζητούν πίσω τη ζωή του παιδιού τους. Για γιους που δεν επιτρέπεται να φύγουν και κόρες που μεγαλώνουν κουβαλώντας ενοχή κάθε φορά που διαφοροποιούνται.Αναλύουμε:γιατί κάποιες μητέρες δυσκολεύονται να αντέξουν την αυτονόμηση του παιδιού,πώς η συγχώνευση περνά από γενιά σε γενιά,τι λέει η σύγχρονη ψυχολογία για την υπερπροστασία, τον ψυχολογικό έλεγχο και την ενοχή,γιατί ακόμη και μετά τον θάνατο μιας μητέρας η συγχώνευση μπορεί να συνεχίζει να ζει μέσα στο παιδί ως εσωτερική φωνή,και πώς αρχίζει τελικά η ψυχική ενηλικίωση.Ένα επεισόδιο για όσους κάποτε αισθάνθηκαν ότι για να γίνουν ο εαυτός τους, έπρεπε πρώτα να αντέξουν ότι θα απογοητεύσουν τη μητέρα τους.Γιατί υπάρχουν μητέρες που γεννούν παιδιά. Και υπάρχουν μητέρες που, χωρίς να το καταλάβουν, δυσκολεύονται να τα αφήσουν να γεννηθούν ψυχικά.
  • Οι μητέρες δεν χρειάζονται άλλες συμβουλές, αλλά περισσότερο χώρο να αναπνεύσουν 07.05.2026 10m
    Όχι άλλη πίεση να τα κάνουν «σωστά». Όχι άλλη απαίτηση να είναι ήρεμες, διαθέσιμες, υπομονετικές, ευγνώμονες και συνεχώς παρούσες. Γιατί πολλές μητέρες δεν εξαντλούνται επειδή δεν αγαπούν αρκετά. Εξαντλούνται επειδή αγαπούν επί χρόνια χωρίς χώρο για τον εαυτό τους.Κουβαλούν τη μνήμη του σπιτιού, τις ανάγκες όλων, τις ενοχές όλων, την οργάνωση της καθημερινότητας, τη συναισθηματική θερμοκρασία της οικογένειας.Και συχνά το κάνουν τόσο αθόρυβα, που κανείς δεν βλέπει πόσο βαριά είναι αυτή η αόρατη εργασία.Η μητέρα δεν χρειάζεται να γίνει πιο δυνατή.Έχει ήδη μάθει να αντέχει περισσότερο απ’ όσο της αναλογεί. Χρειάζεται χώρο. Χρειάζεται μοίρασμα. Χρειάζεται ανθρώπους που να μην τη χειροκροτούν μόνο για τη θυσία της, αλλά να τη βοηθούν να μη χρειάζεται να εξαφανίζεται για να αγαπά.Γιατί το παιδί δεν χρειάζεται μια τέλεια μάνα. Χρειάζεται μια μάνα ζωντανή.
  • Αλήθειες | Blueprint: ο χάρτης της μάνας και οι διαδρομές κόρης και γιου 30.04.2026 15m
    Τι είναι το blueprint και πώς γράφεται πριν αποκτήσουμε λόγια; Σε αυτό το επεισόδιο μπαίνουμε στον πρώτο χάρτη της ζωής: τη σχέση με τη μητέρα. Εξερευνούμε πώς η ίδια εμπειρία εγγράφεται διαφορετικά στην κόρη και στον γιο — ως ανάγκη διαφοροποίησης από τη μία, ως ανάγκη απομάκρυνσης από την άλλη — και πώς αυτές οι διαδρομές κουβαλούν ενοχή, πίστη και επιθυμία. Μιλάμε για τον τρόπο που το βίωμα γίνεται εσωτερικός κανόνας, για τη δυνατότητα μετασχηματισμού όταν ενεργοποιείται το εν δυνάμει ενήλικο κομμάτι, και ανοίγουμε τον χώρο για το επόμενο ερώτημα: τι αλλάζει όταν στον χάρτη προστεθεί και ο πατέρας.
  • Η κόρη: από τη σιωπή στη φωνή — μια διαγενεακή διαδρομή (1920 - σήμερα) 23.04.2026 14m
    Τι σημαίνει να γεννιέσαι κόρη σε διαφορετικές εποχές; Και τι από όλα αυτά συνεχίζει να ζει μέσα μας σήμερα;Σε αυτό το επεισόδιο ακολουθούμε τη διαδρομή της κόρης από το 1920 μέχρι σήμερα — από τη θέση της «ευθύνης» και της σιωπής, στη σύγχρονη δυνατότητα λόγου και επιλογής. Η «επαναστάτρια κόρη», το «καλό κορίτσι», το «μαύρο πρόβατο» δεν είναι απλώς χαρακτηρισμοί — είναι θέσεις μέσα σε ένα οικογενειακό και κοινωνικό σύστημα. Σήμερα, για πρώτη φορά, ανοίγει ο χώρος να τις δούμε, να τις καταλάβουμε και να τις μετασχηματίσουμε.Μια αφήγηση για το πώς η κόρη παύει να κουβαλά ασυνείδητα το παρελθόν και αρχίζει να το επεξεργάζεται.Μια διαδρομή από τη σιωπή… στη φωνή.Αυτό σταματάει εδώ.
  • Γυναικείος οργασμός - Μέρος 2ο: Μητέρα, κόρη, σιωπή και το δικαίωμα στην απόλαυση 09.04.2026 9m
    Σε αυτό το δεύτερο μέρος, «κατεβαίνουμε» εκεί όπου ο γυναικείος οργασμός παύει να είναι απλώς μια σωματική εμπειρία και αποκαλύπτεται ως κάτι βαθιά κοινωνικό, διαγενεακό και υπαρξιακό.Ξεκινώντας από τον μύθο του Τειρεσία —του μόνου που έζησε και ως άνδρας και ως γυναίκα— ανοίγουμε το ερώτημα: Τι είναι αυτό στη γυναικεία απόλαυση που ιστορικά δεν αντέχεται να ειπωθεί; Γιατί τιμωρείται η γνώση της; Και γιατί μέχρι σήμερα παραμένει κάτι που υπάρχει, αλλά δεν φαίνεται;Από τον μύθο περνάμε στη σύγχρονη πραγματικότητα.Μιλάμε για τη σχέση μητέρας-κόρης και το πώς η σεξουαλικότητα δεν διδάσκεται μόνο με λόγια, αλλά μεταδίδεται μέσα από βλέμματα, σιωπές και άρρητες εντολές. Για το πώς η επιθυμία μιας γυναίκας μπορεί να κουβαλά ντροπή που δεν της ανήκει — αλλά την κατοικεί. Ανοίγουμε ένα από τα πιο σιωπηλά θέματα: τον γυναικείο αυνανισμό. Όχι απλώς ως πράξη, αλλά ως σχέση με το σώμα, την αυτονομία και την απόλαυση χωρίς μάρτυρα.Και θέτουμε ένα κρίσιμο ερώτημα: Είναι πράγματι η γυναικεία απόλαυση «παθητική» — ή μήπως αυτή η ανάγνωση είναι μια κοινωνική κατασκευή που εξυπηρέτησε την ανάγκη ελέγχου της;Σε αυτό το επεισόδιο δεν ψάχνουμε απαντήσεις επιφανειακές. Ψάχνουμε να καταλάβουμε γιατί η γυναικεία απόλαυση παραμένει μέχρι σήμερα κάτι που επιτρέπεται — αλλά υπό όρους. Και τι σημαίνει, τελικά, για μια γυναίκα να επιστρέψει σε ένα σώμα που δεν χρειάζεται άδεια για να νιώσει.Κάποιοι μύθοι υποστηρίζουν ότι όταν η Αφροδίτη και οι τρεις Χάριτες (η Πασιθέα, η Καλή και η Ευφροσύνη) διαφώνησαν για το ποια από όλες ήταν η πιο όμορφη, η Αφροδίτη μεταμόρφωσε τον Τειρεσία σε γριά. Η Καλή όμως τον πήγε στην Κρήτη όπου του χάρισε υπέροχους βοστρύχους.Μετά από μερικές ημέρες, η Ήρα άρχισε να κατηγορεί τον Δία για τις πολυάριθμες απιστίες του. Εκείνος απολογήθηκε λέγοντας ότι έτσι κι αλλιώς όταν πλαγιάζει μαζί της, αυτή απολαμβάνει περισσότερο. «Οι γυναίκες βεβαίως απολαμβάνουν πολύ περισσότερο στην ερωτική πράξη από τους άντρες» υποστήριξε. «Κουταμάρες!» φώναξε η Ήρα, «ξέρεις πολύ καλά ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο».Κλήθηκε λοιπόν ο Τειρεσίας να λύσει τη διαφωνία, αφού οι δύο θεοί γνώριζαν ότι είχε υπάρξει διαδοχικά και άνδρας και γυναίκα. Ο Τειρεσίας απάντησε αδίστακτα: «Αν διαιρούσαμε την ηδονή σε μέρη δέκα, ένα θα έπαιρνε ο άντρας και εννιά η γυναίκα».Η Ήρα θύμωσε τόσο πολύ με το σαρκαστικό χαμόγελο του Δία, ώστε τύφλωσε τον Τειρεσία (αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται για να δικαιολογήσει την τύφλωσή του η ψευδοησιόδειος Μελαμποδία). Ο Δίας τότε, για να τον αποζημιώσει, του έδωσε το χάρισμα της μαντικής και διάρκεια ζωής εφτά γενεών.)

Popular in

The podcast also appears in the podcast charts of these countries.